Page 1452

شماره ( چهارم ) سال دوم مجله کابل ( ٤٦ ) من عرض نفسه للتهمة فلا يلومن من اساء به الظن هر که از محل تهمت اجتناب نورزد مردم را به بدگمانی در حق خود ملامت نکند. اینکه هستی بموقف تهمت تا نگردد عفاف تو معلوم گر برد عاقلی گما نی بد در تو نبود بنزد عقل ملوم لا تبغضوا الله الى عباده علما وقاریان را باید که در وعظهای خود در صفات جباری و قهاری ذات باریتعالی مبالغه نکنند و در دل مردم نفرت پیدا نکنند و وظائف و اوراد طولانی مردم را تلقین نکنند تا که در دل مردم از عبادت الهی نفرت پیدا نشود. در حضور خدا وند عبادت کم با حضور دل بس میکند. قطعه هر امامیکه هست پیش نماز هم مذکر اگر نه اند احمق هر دو موجز کنند تا ندهند خلق را نفرت از عبادت حق العبد اذا توا ضع لله رفع الله حكمة هر که با بندگان نظر به رضا جوئی حقتعالی تواضع کند خدای کریمش سرافرازی دهد – یعنی تواضع برای خشنودی خداوند موجب سرافرازی و عزت است. قطعه از براي خدای با خلقش در تواضع فزا و لطف نما که خدا یت بزرگوار کند چون تواضع کنی برای خدا العبد اذا تعظم وعد اطواره نهضه الله الي الارض چون شخصی به تکبر سر افرازد خداوند بی نیازش بخاك ذلت فرو نشاند. هر که چون دولتش بدست آید با خلائق تكبر آغارد باز گیرد خدا از و دولت پس زجاهش بچاه اندا زد ایا کم و نومه الغداة فأنها منجرۃ مجفرة از خواب صبح مدام پرهیز داشته باشید زیرا موجب کنده ذهنی و قاطع قوای ۳۷۱