Page 1421

شماره (چهارم) سال دوم از اشعار فراموش شده ( ۲۳ ) جناب «اختر» - مترجم کتاب طبقات الامم ابن صاعد اندلسی در خصوص تواردات ابوالعلاء و خیام در مجلهٔ بلند پایهٔ معارف (که از دارالمصنفین اعظم گده - یادگار شبلی مرحوم - بزبان اردو شایع میشود) مقاله نوشته است ، ما بر ملاحظات ذیل به ترجمهٔ آن پرداختیم : ۱ - تدقیقات ادبیهٔ مملکتهای غیر ایران را به نظر ادبای وطن رسانیدن بیفایده نیست، تدقیقات ایرانی کمتر لزوم ترجمه دارند. ۲ - این مقاله بیطرفانه نوشته شده است و تعصب ملیه را در افکار نویسنده دخلی نیست ، درین ایام نظریات خالصه یافتن از غنایم است . ۳ - فارسی برای اشعار لطیفه ، ولطافت تعبیر شهرت دارد ولی معری را ببینید که در بعض تعبیرها از خیام کرده محققاً لطیف تر نوشته است ، خصوصاً رباعی های که بالفاظ ذیل درین مقاله آغاز میشود . غیرمجد ، خفف ، اباتی ...... « ابوالعلاء المعری » و خیام مترجم آقای عبد الهادیخان داوی مثل مشهور فارسی است که آدم از آدم رنگ میگیرد. خیالات انسانی در دنیا بهمین اصول ، تکامل کرده رفته است که یکشخص از افکار و آراء دیگران استفاده کرده ، به قوت اختراعی خود ، فکر مذکور را ترقی میدهد نیرنگی خیالات انسانی رنگارنگ است ، اگرچه همه یکرنگ انسانها هستند ولی مبداء فیاض لیاقت دماغی و ذهنی همه را یکمقدار عطا نفرموده است ، فضلنا بعضکم علی بعض. لهذا برای کم استعدادها موقع استفاده از آنانکه استعداد بیشتر را مالکند همیشه موجود است. ٣٤٨