Page 1420

شماره (چهارم) سال دوم ❁ تابلوی شاعرانه پغمان ❁ (۲۱) بر سر حوضش از در غلطان قطراتش شود گهر افشان بهر پرواز عالم بالا گشته گوئی فرشته بال کشا راست فواره قامتی دارد قد کشیدن قیامتی دارد قطره ها خوشه خوشه پروین است نیست فواره سرو سیمین است در نظرها ستاره دارد صبح پغمان نظاره دارد در هوای خوش نسیم سحر دل تهی میشود ز رنج کدر افق از فیض صبح روشن شد وقت سیر و صفای گلشن شد هر طرف مرغکان نغمه طراز میکشند از سر درخت آواز مرغکاند صبحدم بیدار سر ز خواب گران تو هم بردار دل کشاید هوای روشن صبح خیز و محکم بگیر دامن صبح پیش از اندم که گیردت کابوس چست برخیز بر اذان خروس چند بر خفتگان عالم خاك سحر از غم کند گریبان چاك تا گشاید دل از هوای نسیم خویش را کن بصبحدم تسلیم پر پر مرغ و شر شر دریا می زند خوش بخفتگان آوا که وضو تازه کن نماز گذار خوش بود دل بیار و دست بکار ٣٤٧