Page 14

صفحۀ ( ٧ ) سال اول ـ مجلۀ کابل شمارۀ ( اول ) گرفته تا خواهشات غیر محدود مدنیۀ آن که تعدادش از صدها چیز تجاوز میکند قسماً در داخل محیط زندگانی و بعضاً در محیط خارج از زندگانی او تأمین و تهیه میشود ؛ همانقسمیکه بشر در حیات اجتماعی از تعاون و تساند چاره و گزیری ندارد ، همچنان برای ایفای وظیفۀ تساند و تعاون مجبور است که دست التماس بدامن لسان ( ادبیات ) زده تا بتواند بوسیلۀ آن تساند و تعاون را از قوه بفعل آورد . زیرا : برای جلب امداد و معاونت همنوعان خود ، بشر نخست ضرورت و احتیاج بافادۀ مرام خویش داشته و دارد . افادۀ مرام صورت پذیر نیست مگر بوسیلۀ لسان ( ادبیات ) . لسان است ، که : بشر را از افکار و خیالات همدیگر مستحضر مینماید ، بتوسط اوست که ما افکار ، عواطف و احساسات خود را افاده نموده ، از احساسات و افکار بنی نوع خود مستفید میشویم ؛ و همین لسان است که قوام ملل ، مدنیت ، عمران ، حتی حیات بشر برآن متوقف و مربوط است . و از اینجاست که بشر اولین مایحتاج خود را برسبیل توارث ادراك کرده قبل از تکامل قوای ذهنی ( كه بثلث عمر طبیعی ( ٧٥ ) ٢٥ سال باشد کامل میگردد ) در انکشاف لسان میکوشد . و همچنین نخستین آله که او پس از عرض وجود در ساحۀ حیات استعمال می نماید ، نیز لسان است .. که یگانه دلیلی از مهمترین دلایل اهمیت آن در نزد بشر نسبت بسایر احتیاجات او در نظر میخورد . علاوه براینکه بشر در حیات امروزی خویش احتیاج خود را به ( ادبیات ) نشان میدهد ، حیات ملل گذشته را نیز بواسطۀ ادبیات تثبیت مینماید . زیرا : ادبیات است که ما را از چگونگی اصول حیات و مدنیت ملل گذشته مطلع ساخته عیناً همان وقایع گذشتۀ تاریخی را در برابر چشم ما مجسم نشان میدهد و ما از کیفیت ارتقا و یا انحطاط و زوال آنها واقف گردیده