Page 1358

(٩٩) افغان در هندوستان شماره ( سوم ) سال دوم وحشی رزم ها داده و دشمن را بسختی شکسته اند ، اما بعلت مشغولیت بامور هند موفق باستخلاص کامل وطن خودافغانستان نگردیدند . واقعاً این عهدی بود که وحشت مغول در بهترین قسمت های متمدنۀ آسیا از قبیل افغانستان ، فارس وغیره ها حکومت مینمود . سلطان علاؤالدین نه تنها باین محارب مغول وغلبه برآنها اکتفا کرده بلکه او اولین پاد شاه افغانی است که حدود شهنشاهی هند را از سند و بحر عمان تا مملکت دکن در جنوب هندوستان وسعت داده است ، علاؤ الدین بعد از فتح قطعی نهر واله و گجرات ( سال ٦٩٧ ) و تسخیر قلاع رتبمبور وجهابن ( در سال ٦٩٩ ) از راه بنگاله عسکر بولایت ( در نكل ) كه از علاقه های مربوطه به حکومت ( تلنک ) در اقصای مملکت دکن است سوق نموده آنجا را ضبط و در سال ٧٠٣ قلعه جیتوررا که تا آن وقت عسكر اسلام در انجا نرسیده بود مفتوح فرمود – در سال ٧٠٤ علاؤالدین بسرداری عین الملك اردو بفتح بلاداوجين ، چندیری ، جالور گسیل نموده و مهاراج کوکانام را باصد هزار پیاده و چهل هزار سواره او مغلوب و بلده او جین ، مندو ، ها را نگری ، چندیری را مسخر کرد ، و کاتر دیو حکمران قلعه جالور بدربار دهلی تسلیم گردید . در سال ٧٠٦ ملك نائب کافور هزار دیناری و خواجه حاجی باصد هزار عسکر از حضور علاؤالدین بفتح مملکت دکن مامور و حکمرانهای مالوه و گجرات امر شد قوة الظهر آنها باشند ، اردوی افغان از راه مالوه داخل دکن گردید و الغخان نائب الحكومة گجرات بآنها به پیوست ، راجهای مشهوره مملکت دکن چون را مدیو حکمران کرن و مهاراج دیوکرن و امثالها برای دفاع حاضر شدند ولی بعد از محارب خونین و غلبه اردوی علاؤالدین بناچار تسلیم در بار دهلی گردیدند و شهزاده بیگم رای کرن ( دیولدی ) نامی که از مشاهیر دو شیزگان حسنای آن مملکت بشمار میرفت و شهزاده خضر خان پسر سلطان از عشاق غا تبانه او بود از حضرت سلطان بعاشق بیچاره داده شد و این همان داستان شور انگیز یست که کتاب خضر خانی ازان قصه میکند. بعداز فتح قلعه سیوانه و قلعه جالور عساکر علاؤالدین در سال ٧٠٩ لدر دیونام راجۀ تلنک را در دکن مغلوب نموده و غرامات جنگ حصول کردند . علاؤ الدین در سال ٧١٠ برای فتح بنادر سواحلی عمان و اقصی مملکت دکن عسكر سوق نمود و ملك نائب و خواجه ٣٠٧