Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( دوم ) سال دوم افغان در هندوستان ( 81 )
خاندان غیاثیه :
بعد از فوت ناصرالدین چون در خاندان سلطنت شخصیکه بتواند از عهده نگهداری
این سلطنت عظیم بر آید موجود نبود لهذا بمشوره امرا و سرداران پایتخت ملك غیاث الدین
بلبن خورد كا وزیر وسپه سالار هندوستان و در عین حال داماد سلطان شمس الدین
التمش بود بلا فاصله در قصر سفید دهلی بر تخت پادشاهی عروج نمود ( غیاث الدین
را بدانجهت بلبن خورد میخواندند که با ملك اعز الدین بلبن بزرگ حاکم ولایات اجمیر ،
ناگور ، سند - در عهد بهرام شاه التمشي - مشتبه نشود ) غياث الدين بنوعيكه پیشتر
گفت ایم منسوب بقبیله ايبك شاخه سروانی افغانان غور بوده و چون او پروریده دربار
شمس الدین التمش بود لهذا متأثراً در غالب امور رویه شمس الدین را تعقیب مینمود ،
جز آنکه در موارد اداری وسیاسی بسی از او قهار و سخت گیر تر و به جمال و جبروت
درباری مبالغه کار تر بود . بعضی مؤرخین می نویسند که در باریان غياث الدين خنده
او را از وقت عروج به تخت سلطنت تا هنگام مرگ ندیدند ، محرمان خاص سلطانی
حتی در خلوت و شبانگاه اور ابدون موزه و کلاه شاهی نیافتند . بهرحال غیاث الدین در پیرانه سری
تاج سلطنت بسر نهاد و با قلب جوانی بکار آغاز و نخست امور دولت را باهل آن سپرد
و بعدها به تنظیم کشور پرداخت . غياث الدين در محارب با باغیان هنود مخصوصاً از ساکنین
کوهپایه بسی گشت و غنایم وغرامات جنگ در نهایت و فرت بدست آورد بحدیکه اسپی
بسي تنگه در اردوی سلطان قیمت پیدا کرد . معهذا سلطان غياث الدین در علم و ادب پروری
نیز مشهور بود و دربار او آرامگاه علما وفضلای متعدد زمان و از انجهت غالب مؤرخین
اسلام اورا نظیر دربار سلطان محمود زابلی دانسته اند ، بالطبع اخلاق غیاث الدین که شمشیر
و قلم را توام می پرورید در درباریان او مؤثر بود لهذا رجال در معرض شهود آمد که
هريك در حد ذات خویش از رجال تاریخی بحساب میروند و از انجمله است سردار ايبك
محمد کشلیخان غوری که در تمام فنون جنگی سرآمد اقران بوده و سایر صاحب منصبان آنزمان
حتی شهزاده های شجاع مغول در خدمت او بمقصد استفاده میشتافتند . هكذا علاء الدين محمد
بن اعز الدین کشلی غوری که در بزم و سخا و فضیلت پروری معروف عهد بوده وافاضل از
بغداد ، عراق ، افغا نستان ، ماور أ لنهر در خدمت او میرسید ، در رأس اینهمه رجال نامور
201
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.