Page 1152

شماره ( دوم ) سال دوم ادبیات فارسی ( ٣١ ) از حقیقته این نزاع اطلاعی ندارم اینقدر میدانم که در ایران نزاعی است و نوجوانان آن در رجوع نمودن به ادبیات باستانی ( پیش از اسلام ) بی نهایت غلو دارند و در عین حال بتقلید جدید نیز غلوئی می ورزند ولی در اینجا نمیتوانم مظاهر این نزاع را بدقت بیان کنم بهر حال این نزاع در ایران خیلی خفیف است نسبت بترك پیش از انقلاب کبیر و امید میرود بپایه که ترك رسیدند نرسند . آیا ادب صورتی از حیات قوم است ؟ گفتم : آیا ادب فارسی صورتی از حیات فرس هست ؟ گفت : بلی ادب فارسی مانند ادب مصری در وقت حاضر دارای بسی از وسائل سیاسی و اجتماعی است ولی عموم فارسیها بشعر فارسی آشنائی دارند برخلاف اشعار عربی که عموم را بهره ازان نباشد عامه فارسی ها در هر شهر و دیاری از ابلغ اشعار شعرا می سرایند و از تعصب بشعرای خود دم میزنند شاهنامه را که نمونه ایست از شعر خالص فارسي از الفاظ عربي در محفلهای عامه می سرایند و در هر جای مردم بآن شوق و شغفی دارند . بزرگترین شعرای فارس گفتم : بزرگترین شعرای فرس کدامین اشخاصند ؟ گفت : بزرگترین شعرای قصصی ، فردوسی ، نظامی، جامی است و بزرگترین شعرای تصوف حکیم سنائی عطار مولانا جلال الدین بلخي و خواجه شیراز است . و بزرگترین شعرا در موضوعات دیگر انوری ، خاقانی ، شیخ شیراز قاآنی است . عمر خیام گفتم : عمر خیام مگر از بزرگترین شعرای فرس نیست ؟ که اعداد شمارش نمیکنید گفت : واقعاً در بین کتب تراجمي که در اینجاست و تا حدی از آنها اطلاع دارم کتابی یافت نمي شود كه عمر خيام را در سلك شعرا بشمارد بلكه حكيم در بین فارسیها مشهور بفيلسوف فلکی ریاضی دان میباشد و این سخن منافی آن نیست اگر رباعیاتش از ابلغ اشعار فارسی شمار میشود و در رباعیات حکیم زیادت بسیاری راه یافته که تفرقه در بین رباعیات او و رباعیات ۱۵۱