Page 1004

شماره (اول) سال دوم مجله کابل (۳۸) بقلم عبدالله خان افغان نویس فضلای فراموش شده شعرای افغان (۱) سلطان سکندر لودی پادشاه مدبر و شجاع افغان بوده است تاریخ شیر شاه نوشته میکند که این سلطان نامور با اینکه در ردیف شاهان تاریخی وسلك نيرو مندان آسیا محسوب است در فضیلت و علم نیز حصه وافی و بزرگی داشته در عین حال از فضلای روزگار و شعرای عالی مقداری بشمار میرود ایام شهزادگی و جوانی را در دهلی به تحصیل علوم و فنون بسر برده و در اشعار قریحه صاف و روشنی داشته است و گاهی گل رخی تخلص می نمود زمانیکه این سلطان با سلطان علاء الدین طرح مصالحت انداخت و در سنه ۹۰۰ از جنپور به علاقه سنبل اقامت گزید هنگامی بود که شیخ جمال کنبو از سیاحت عراق و روم عودت نموده به دهلی آمده بود چون حضرت شیخ به سلطان مقام استادی داشت شاه ورقه منظوم در طلب شیخ و خواهش کتاب مهر و ماه که از مؤلفات شیخ جمال است بقلم خود نوشته فرستاد و ما عيناً منظومه سلطان سکندر افغان را درینجا تذکار میدهیم: ای فخر گنج لایزالی وی سالک راه دین جمالی در گرد جهان بسی زده سیر در منزل خود رسیده با الخیر بودی تو مسافر زمانه الحمد که آمدی بخانه باید که کتاب مهر و ماهم ارسال دهد چنانچه خواهم ای شیخ بما برس بزودی بسیار مسافرت نمودی بگشای بسوی درگهم گام تا دریابی ز گل رخی کام چشمم به جمال تو طپان است دل مرغ مثال در فغان است من اسكندرو تو خضر ماهی باشد که بسوی ما بیائی ۳۸