Page image — the source of record
Machine transcription
شماره ( اول ) سال دوم
هاتفی جامی و شعرای متاخرین
( ۳۷ )
مجنون و خسرو و شیرین و مثنوی هفت منظر دیگر چیزی نمانده است و بقول صاحب تاریخ
كثیره کتاب تیمور نامه بیست هزار بیت بوده و از جمله آن ٤ هزار بيت انتخاب شده
است و بقول صاحب تذکره حسینی اول کتاب مثنوی آن مثنوی لیلی و مجنون است چنانچه مینویسد :
چون اراده تصنیف لیلی و مجنون نمود بخدمت مولوی آمده اجازت خواست مولوی فرمود
اگر جواب قطعه مشهور فردوسی بگوئی اجازت داده آید و آن قطعه این است :
درختیکه تلخست و برا سرشت
گرش در نشانی بباغ بهشت
ور از جوی خلدش بهنگام آب
به بیخ انگبین ریزی و شهد ناب
سر انجام گوهر بکار آورد
همان میوه تلخ بار آورد
مولانا این قطعه را جواب گفته بخدمت مولوی گذرا نید .
اگر بیضه زاغ ظلمت سرشت
نهی زیر طاوس باغ بهشت
بهنگام آن بیضه پرور دنش
ز انجير جنت دهد ار زنش
دهی آبش از چشمه سلسبیل
بآن بیضه دم در دمد جبرئیل
شود عاقبت بیضه زاغ زاغ
برد رنج بیهوده طاوس باغ
مولوی فرمود اجازتست . خلاصه هاتفی از شعرای زبر دست قرن نهم و دهم هرات بوده
موجد سبکیست که بعد ازو تا ۳ قرن در تمام مراکز فارسی زبان بر قرار مانده و ما را امروز
بعد از مرور چهار صد سال جویای حال و احوال خود گردانیده است .
۳۷
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.