Page 221

عشق دو طبقه یا شب اخیر ـ اوه ماریا !.. امشب چقدر قشنگ و چقدر زیبا هستی !.. دختر، در آغوش فاروق آهسته آهسته از خود میرود، سرش دور میزند، چشمانش تاريك میشود، زانوهایش میلرزد.. چشمهای خود را می بندد و دستهای باريك خود را بگردن او حلقه ساخته دنیا را با تمام هستی و حدودش فراموش میکند ... فاروق بوضع بیخودانه لبهای خود را برخساره های دختر گذاشته می بوسد.. دختر که ماهیتش را هنوز نفهمیده زیر تأثیر يك هیجان فوق العاده و يك فرم که منبع آن معلوم نیست تماماً ازهوش رفته است... چشمانش بسته، دستهایش مانند زنجیر در گردن فارق آویخته و ساکت است ... گویا تسلیم ارادۀ مافوق ارادۀ خود شده و تنها از حرکت لبانش يك آواز خفیف شنیده میشود: ـ ای مرد تنومند ... ای هستی قشنگ من !.. فاروق هم در تب و تاب است ... در رگهای خود فشار و در وجود خویش سوزشی حس میکند .. او هم نزديك است بی خود شود ! .. سراپای وجودش را رعشه فرا گرفته !.. دفعتاً سرش از حد گردن به سینه دختر پائین رفته لبهایش بيك جسم لطيف تماس میکند !.. درین لحظه وضعیت طبیعی را از دست داده و از بین دولبش آواز لرزانی شنیده میشود: ـ ماریا !.. ماریا دیوانه میشوم !.. دختر تماماً قوۀ مقاومت را از دست داده .. حالا هم مانند تمام زن هائیکه آتش محبت در قلوبشان مشتعل است آهسته آهسته تحت تأثیر قوۀ آتشین عشق قرار میگیرد !.. درین اثناء ضابط بايك هيجان فوق العادة دختر را بطرف خود میکشد ... دختر میخواهد دست و پا بزند ! میل دارد فریاد نماید !.. مگر کجا است آن قدرت ؟.. نه میتواند دست و پازده و یا فریاد بکشد !.. در مقابل نظرش پردۀ تاريك و ظلمانی کشیده میشود !.. آهسته آهسته سوختن وجود خود را در آغوش شخصیکه دوست دارد احساس میکند، در عالم خیال بتاریکی مجهولی پیش میرود، جسمش از هم می پاشد و سراپا آب میشود ... ـ ٢١٤ ـ