Page 170

عشق و وظیفه یا شب اخیر سنگینی دچار گردید وروزگار تلخی بسر برد بتمام پیش آمدهای ناگوار تحمل کرد !.. ماریا فعلا من هم نسبت به او در خود احساس ترحم میکنم ! .. - آه عمه جان نمیدانی که او چه يك انسان شریف و دارای قلب پاك است !.. حال من با يك ضمير پاك وصفای قلب اظهار میکنم، و به روح پدر بزرگم قسم میخورم که مناسبت من با او تنها وابسته بيك محبت بی آلایش قلبی است، دقایق بحران آمیز و خیلی مهلکی را گذشته اندیم ولی خجالتی متوجه هيچ يك از ما نشده !.. من این چیز ها را برای آن میگویم که تو نیز او را دوست بداری ومحبت او را تقدیر کنی. زن پيريك قطره اشکی را که در مژگانهایش جمع شده با پشت دست پاك کرده میگوید : - من هم او را تمجید میکنم چه از اندازه قیاس من شخصیت او بلندتر بوده!.. بعد آهسته تر بقسمیکه گو یا خودش هم از شنیدن آن هر اس دارد میگوید : - خداوند بحال اورحم کند !. در همین فرصت دختر سر خود را بلند کرده میگوید : - پس اگر نیاید!.. برای جواب دادن خانم وقت نمی ماند... دروازه بشدت زده میشود... دختر از جای خود پریده بطرف پنجره میرود . - اوه!.. عمه جان خوداوست: آمد !.. دیگر هیچ صدا شنیده نمی شود... دختر مانند پرنده بيك جست از اطاق خارج شده سوی دروازه میرود ... * * * بعداز چند دقیقه... در اطاق فاروق هستیم ... ماریا سر خود را بزانو های ضابط گذاشته گریه میکند. اشعه لرزان آفتاب که از لای پرده های پنجره روی قالین تابیده و چشم ها را خیره می سازد . انگشتان ضابط روی موهای دختر را نوازش مید هد . . . - چرا گریه میکنی ماریا ؟.. من میروم!.. اینجا می مانم!.. - ١٦٣ -