Page 169

عشق و وظیفه یا شب اخیر عشق ومحبت زنهائیکه صاحب حس و عاطفه هستند حدوانتها ندارد. آنها هیچ وقت مسعود و بختیار نمیشوند !.. این زنها تا وقتیکه می میرند احساسات و عواطف شان خاموش نمیشود اشک و اضطراب همیش با آنها توام است !. ذاتاً حس و عاطفه عامل بدبختی انسانها است !. مخصوصاً که بدبختی هم با آن ضم شود ! .. زن پیر ساکت میشود ... از زنخ دختر گرفته رویش را بالا میکند ... انگشتان بی خون خود را روی رخسارهای او می کشد. با لب های چین دار از پیشانیش بوسیده میگوید ! - اینک ماریا جز صبر و تحمل چاره نداریم کوشش میکنیم در شبهای دراز زمستان که پیش روی ما است يك دیگر خود را تسلی داده دردهای خود را فراموش نمائیم !.. عمۀ پیرت هم يك وقتی مثل تو اشك های گرم ریخته است !.. ولی بعد از آن آهسته آهسته فراموش کرده !.. عزیزم هر چیز فراموش شدنیست ... یکروز می آید که تمام این پیش آمدها از دماغت محو شود و ازین همه گریستن دلت سرد گردد... هنوز جوان و قشنگ هستی. مکن عزیزم مکن به بین رویت چطور زرد و پژمرده شده !.. دختر آهسته آهسته سر خود را بالا میکند چشمهای خود را بطرف چشم های فرورفته و چین دار زن پیر میگرداند . با يك آواز محزونی میگوید: - عمه جان او نخواهد آمد ؟. - گمان نمیکنم بدون وداع برود !.. بعضی از مردها که محبت دارند قدری با انصاف میباشند ! . - شاید چنین باشد ولی او برای زیاد مضطرب نساختن من بدون وداع خواهد رفت. روزیکه از بریدن پای خود هم خبر شده بود از من پنهان میگردد..! آه اگر بدون آنکه مرا نه بیند برود !.. - خیر امکان ندارد !.. تاکه ترا نه بیند رفته نمیتواند . زیرا او هم ترا دوست دارد ! . - چطور، عمه جان دوست دارد ؟.. - بلی بلاشبهه دوست دارد وجدانی هم خیلی مشکل است !.. راستی اوهم به مشکلات ـ ١٦٢ ـ