Page 135

عشق و وظیفه یا حب اخیر - ضابط دافع طیاره فاروق بی ، سخت مجروح شده ، دکتور جراحتش را بسته و بردنش را به ابرائیل حتمی وانمود کرده میشنوید؟.. - بلی، بلی بفرمائید!.. - بدون معطلی یکنفر محافظ صحیه را بايك موتر بفرستید . - چشم، در حال بقوماندانی فرقه خبر میدهم!.. - زود باشید ، زیرا زخمش خیلی مهلک است !... - فوراً ، فوراً !... محاوره تمام می شود ... بعد ازيك هفته شب است. در راه رو شفاخانه عسکری شهر ابرائیل . يك روشنی خیره از آئینه های داخلی میدرخشد . از خلال دروازه های نیمه باز اطاق ها آوازها و ناله های محزونی شنیده می شود. در داخل این اطاقها چپرکت ها پهلوی هم گذاشته شده روی آنها انسان های ضعیف و رنگ پریده به نظر میخورند ... از راهرو می گذریم... در يك گوشه ساکن و آرام هیکل سه نفر انسانیکه جامه های سفید در بردارند دیده می شود. از حرکات شان معلوم می شود که هر سه شان دکتور است و راجع به مسئله مهمی باهم مذاکره دارند یکی از آنها که قدش نسبتاً بلند تر است با لحن سرد و قاطع میگوید : - محقق باید پایش بریده شود ! . . اگر اندك وقت را فوت کنیم بهر حال مریض را از دست میدهیم، چه کانگرن وخیم تر می شود ... بفکر من بهتر است فردا عملیات شود زیرا يك ضابط خیلی شجیع و باهمت است. شخص دومی که قدری چاق و دارای قد میانه است . سر خود را تکان داده میگوید : - من به نظریۀ شما موافقت ندارم، زیرا ما میتوانیم این زخم را از جا های مختلف پاره کرده شروع بتداوی نمائیم شاید نتیجۀ خوب تری بدست بیاید بفکر من کانگرن نو شروع کرده و یا هنوز حس خود را از دست نداده است.:. -۱۲۸-