Page 11

عشق و وظیفه یا شب اخیر سر خود را بطرف دیگر افراد عسکری دور داده میگوید: ـ به این دروازه بچسبید! پنجنفر عسکر پیش پیش رفته با شانه های خود به دروازه میزنند، بعد از چند ضربت متواتر سردری وزیردری جدا میشود. ضابط: زود شوید بادست های خود بگیرید! افراد سنگ های بزرگی را که از باغچه پیدا کرده اند می آورند و از جائیکه دروازه جدا شده می اندازند، در تاریکی وحمناک و رطوبت دار شب يك قسم صدا های خفه بلند میشود بعد از پنج دقیقه... اینک بالاخره دروازه با آواز مهیب خویش می افتد. ـ : بسیار خوب شد حال قدری صبر کنید!.. تولمشر، از دهن دروازه افتاده چراغ برق خود را بدرون انداخته يك دهلیز خیلی فراخی که تماماً باسنگهای سفید مرمر فرش شده گی است.. و در آخر آن زینه های کج و پیچ که مستقیماً بطرف بالا رفته است نمایان میشود. با خود میگوید: ـ بد نیست يك جای بسیار کلان است، همهٔ ما اینشب را درینجا گذشته انده میتوانیم دفعتاً طپانچه خود را کشیده و روی خود را بطرف عسکرها نموده میگوید: برچه های خود را سوار کنید و بمجردیکه امر شد آتش کنید! در تاریکی شب يك قسم صدا های خوفناکی بلند میشود: ـ شراق، شراق، شراق... در يك دست افسر طپانچه و بدست دیگرش در حالیکه چراغ برق است به بسیار احتیاط آهسته آهسته قدم برداشته و از بالای دروازه افتاده جست زده داخل دهلیز میشود، چهار نفر عسکر برچه دار که هر آن برای آتش حاضر هستند او را تعقیب می نمایند. مستقیماً بطرف زینه که در اخیر دهلیز است میروند. درینجا صدای افسر بلند میشود: ـ: بچه ها زود شوید که بالا برویم !.. اما بادقت زیاد حرکت نمائید ! . . زیرا هر آن احتمال افتادن در کدام ته له میباشد. ـ ٤ ـ