Page 885

( ٣١٠ ) شده است این کتاب در رسم الخط گوپتا است و قرار تحقیقات سیلون لوی به قرن ٦ مسیحی نوشته شده اگر چه تاریخ تحریر کتاب چند قرن بعد تر از دوره کوشانی های بزرگ است ولی اصلا روایات قدیمه به این حکم میکنند که مصنف اثر مذبور همان «اسوه گوشا» بزرگترین نویسنده ایست که در عصر و در دربار کنیشکای کبیر می زیست و به او و آثارش بالاتر اشاره نمودیم . «وینایا» یکی از مهمترین کتب بودائی است که مشتمل بر قصص و دسا تیر و اخلاقیات و اداب مذهبی میباشد اکثر قصص آن که از اثر دیگری موسوم ( دیویاودا Divyavad na t ) گرفته شده اصلاً قصه های مستقلی بوده که در کتاب «وینایا» با دیگر قصص اخلاقی و مذهبی ارتباط پیدا کرده و مصنف و نویسنده توانا « اسواگوشا » همه را به روش نگارش خود سبك واحد داده است . از اتفاقات غریب این است که تقریباً در همان وقتی که اوراق مکشوفه کتاب «وینایا» از بامیان بدست سیلون لوی برای مطالعه میرسید صفحات نقل دیگر اثر مذکور حتى صفحات همان يك فصل (١) از گلگت کشمیر کشف شده و به دسترس او گذاشته شده بود البته میان پارچه های نسخه بامیان و کشمیر در قطع و روش تحریر فرق است ولی ثابت میشود که در آریانا در پناه دامنه های جنوب هند و کش پیروان راه كوچك نجات بودائی که کتاب وینایا متعلق به ایشان است با تائید شهادت هیوان تسنگ معابد و جوامعی داشتند . اصل متن سانسکریت کتاب « وینایا» پیش از کشفیات کتبا بخانه های بامیان و گلگت بکلی مجهول بود و فقط از روی ترجمه های چینی و پالی آنرا می شناختند ترجمه چینی این اثر از طرف « بودها بهادرا » و «فامین» چینی بعمل آمده است قراریکه از روی تراجم چینی و پالی آن معلوم میشود «وینایا» شامل حکایات (١) این فصل Samgharaksita سنغره کشته نام دارد .