Page 870

(٢٩٥) باشد از ترجمه آن که در انجمن عمومی تاریخ موجود است اتخاذ میکنیم : (۱) خروشتی را نمیتوان مانند برهمی الفبای ملی هند خواند . بلی خط خروشتی در خاك هند و برای ثبت اصوات يك زبان هندی انکشاف و ترقی حاصل کرده ؛ مگر استعمال آن به مناطق نسبتاً محدودی منحصر مانده وحتی در همان مناطق گاه گاه مدارکی مبنی بر استعمال برهمی نیز دیده میشد مثلاً در روی مهرهای قدیم تا کزیلا . مبداء خروشتی : بیوهلر Buhler نشان داده که الفبای خروشتی از آرامی اشتقاق یافته و آرامی در امور رسمی در تمام امپراطوری هخامنشی موقعیکه سلطنت مذکور شامل هند شمال غربی بود ، بطور عمومی استعمال می شد ـ از بعضی مشخصات این الفبا مانند اشکال حروف علت (حروف مصوته) وحروف صحیح مرکب این نتیجه بر می آید که الفبای مذکور بكمك برهمی ساخته شده و بنا بران برهمی چندی پیشتر از آن وجود داشته است . پس از نقطه نظر هند وجود الفبای نوی ابداً مورد احتیاج نبود. و (بیوهلر) صحیح میگوید که خروشتی در نتیجه اختلاط و آمیزش وظایف وامور (ساتراپ ها) نایب الحکومه و زعمای ملی ( رؤسای ملی و رؤسای قصبات وقری ) بوجود آمده وقراریکه از شرح ولایت پنجاب در زمان حمله اسکندر معلوم میشود ساتراپ ها وزعمای مذکور را دولت فارس بغرض پرداخت خراج بر متصرفات شان گذاشته بود . هندی ها در ابتدا غالباً الفبای خالص آرامی را استعمال میکردند ( چنانچه در ادوار ما بعد خط عربی را برای چند ین زبان خود اختیار نمودند ) وبمرور زمان تعدیلاتی در آن وارد آوردند که اکنون در الفبای خروشتی دیده میشود . (۱) از اینجا تا اخیر صفحه ٤٩ موادی است که از ترجمه کتاب خروشتی که قلم آقای امینی ترجمه و در انجمن تاریخ موجود است گرفته شده است .