Page 117

(٩٦) سرود اول صفحه ٢٦٠ جلد دوم جزوه هشتم : «ای اندرا از تو با آنقدر بزرگی و عظمتی که داری تمنی میکنیم که ما را به دادن گاوهای شیری غنی بسازی همچنانیکه «مگادن» (١) به مدهه با تی تیا Medhyatithia و نی پاتی تیا Nipatthia (دو نفر شاعر معروف) در جنگ لطف و مرحمت کرد. بدانسان که به صفت محسن به قبیله کنو Kanva (٢) به شهزاده تر اسادسیو Trasadsyu و پکته (پادشاه پکتها) و به داساوراجا Dasavraja دادی . بدانسان که ای اندرا به کو شاریا Gosarya (تحت الحمایهٔ اسون) ورجیسوان Rijisvan (تحت حمایهٔ خود) گاوهای شیری و طلا لطف فرمودی ..» * * * در دو فرد این سرود شاعر از (اندرا) رب النوع جنگ گاو شیری که مهمترین وسیلهٔ زندگانی و معیار دارائی آریائی بود میخواهد. معلوم میشود که شاعر این سرود مرد غریبی بود چنانچه دولت و دارائی و رمه های دو نفر شاعر دیگر را مثال می آرد ، بهمین ترتیب شاعر از همکاران خود گذشته احسان (اندرا) را در باب قبیلهٔ (کنوا) که یکی از خانواده های معروف شعرای ویدی است و يك شهزاده دیگر و پادشاه پکتها و دوسه نفر دیگر بیان میکند . ازین جا معلوم میشود که «اندرا» رب النوع جنگ به قبیلهٔ سلحشور پکتها و پادشاه ایشان نظری خاص داشته و این قبیله از قبایل ثروتمند آریائی بشمار میرفت و رمه های گاو و حیوانات زیاد در تصرف آنها بود. سرود ٦١ جزوه دهم صفحه ٤٦٥ جلد دوم : «سخن گوی خوش ایند در طوفان جنگ این دعا را بر زبان راند تا جنگ را از اسون ها Asvins ببرند (١) یعنی «محسن» صفت اندرا است . (٢) یکی از قبایلی است که ریشی های آنها در ساختن سرود سهم زیاد داشتند.