Page 1166

(٤٧١) مذکور در آریانا وهند به زبان سانسکرت «مهشوارا» خوانده میشد که موسیو فوشه آنرا «پادار کلان کوه» خوانده و ربة النوع را «مهشوی» میگفتند که آنرا «مادر بزرگ» یا «مادر طبیعت» یا «الاهه مادر» ترجمه کرده اند وهیکل های اواز گل پخته چه از وادی اندوس و چه از وادی اکسوس کشف شده است. علاوه بر شهادت باستان شناسی و حفریات «ریگوبد» و مخصوصاً اوستا از ربة النوع آب و حاصل خیزی وفراوانی که حتی ربة النوع رود خانه اکسوس (آمو دریا) هم تعبیر شده بنام «اردوی سورا اناهیتا» مفصل صحبت کرده واز شکل و قیافه و لباس وزیورات او حرف زده است چنانچه تا عصر وزمان کوشانی ها معبد (اناهیتا) کنار مجرای آمو دریا در باختر وجود داشت. اینجا مقصد اساسی ما بیشتر «مهشوارا» رب النوع ژقی کوها است که موسیو فوشه در اطراف آن چنین مینگارد: «مهشوارا اصلاً شکل محلی یکی از جوره های قدیمی حاصل خیزی زمین است که جفت مونث آن در قسمت های جلگه ئی آسیا و هند وجفت مذکر آن در قلل بلند بام دنیا و کوهای افغانستان بیشتر عمومیت وشهرت داشت. در اوائل وهله او را بصورت مرد شکاری جلوه میدادند که از جنگلهای کوها برآمده کمان خطرناکی بردوش داشت. او را گاهی شوهر دختر زیبای همالیا و گاهی زعیم رهبانان کوهی میخواندند و مست و سرشار در حال رقص تصویر میکردند.» مدققینی که در قبل التاریخ وادی سند و آثار مدنیت موهنجو دیرو اختصاص دارند مانند سرجان مارشل به این فکر اند که این «جفت نر» مونه قدیم و اولیه آئین شیوائی است و به این مفکوره او را «پریوشیوا» یعنی (شیوای اولیه هم خوانده اند. موسیو فوشه طوریکه بالا ذکر کردیم به این نظریه است که «مهشوارا» پادار کلان کوها رب النوع نیرومند و جلوۀ قوۀ رجلیت ومردی اصلاً رب النوع خیلی باستانی محلی کوهای بلند افغانستان بوده که بحیث شکاری نیرومند وتوانا در قلل کوها