Page 61

فصل دویم عمره طلا مواجب مقرر کرده بودم که هرچه در مجلس امیر مذاکره میشود محرمانه بمن اطلاع بده چون رسم آنجا اینست که جمیع کارها ظاهر و آشکارا در مجلس امیر میگذرد مجری چیزی در میان نیست از این جهت تمام اشخاصی که در دربار هستند از همه کار مطلعند در ماه رمضان تمام کارها تعطیل و مشغول روزه بودند و من عموما از ترس مامورین کوتوال آسوده نبودم زیرا از وقتیکه از قبول کردن خدمت در دربار امیر انکار کرده بودم همه وقت مواظب حرکات من بودند و در حالت نظر بند بودم ظاهرا من باین فقره اعتنائی نداشتم و بنوکر های خودم نیز هیچ اظهاری نمیکردم شب عید فطر نوکرهای امیر دو دست لباس با یک عمامه دستمال بعنوان خلعت بجهت من اوردند و گفتند امیر مرا فردا صبح وقت طلوع آفتاب بحضور خود احضار نموده که بجهت تبریک عید حاضر شوم صبح که رفتم دیدم چهل نفر در تالار بزرگی نشته اند در میان آنها یک نفر (محمدخان) نام که یکی از نویسنده های بلخ بود حاضر است این شخص سابقا حاکم سرپل بوده بمخالفت دولت افغانستان برخوسته و از لشکرها بسرکرده گی (غلام علی وکرنیل ولی محمدخان) شکست خورده به بخارا فرار نموده بود بجهت من با بیست نفر دیگر سکوی پائین ترجا مقرر کرده بودند و (محمدخان) با ده نفر روی سکوی بالاتر نشته بود در این حین میردار د شده حضار بر خوسته دست امیر را بوسیدند من هم چنین کردم بعد از آن امیر رفته خوانچه زیادی از شیرینی آوردند و سفره پهن نموده شیرینیها را روی سفره گذاشتند نوکرها عقب رفته حضار مجلس فورا بقدریکه امکان داشت مشغول خوردن شدند آنهائیکه دورتر نشسته بودند آمده دامنهای خود را پر از شیرینی نموده بجای خود نشته مثل حیوانات مشغول خوردن شدند من با این جمیع متحیرانه نظر میکردم شخصی بمن گفت این مهمانی ترک امیر است شما چرا چیزی نمیخورید من که چیزی یگا