Page 45

بنا کرد شهر چو شهر هری و هیچ پادشاه ذی شوکت وسلطان ذی حشمت به غلبه وزبردست بران نیافته چنانچه در سنه 619 چنگیز خان پسر خود را با عساکر فراوان بران تعیین فرمود . چون کاری از دستش نمیشد به صلح و دست گذاشتن راضی شده برخاست و در سنه 1200 یاد شاه ایران محمد شاه قاجار با جمیع قوت وعدت آمده بروز پرینظیر یارمحمد خان الکوزائی یکسال محاصره ساخت خائب وخاسر پس رفت همچنان پادشاهان سابق که ذکرایشان موجب تطویل لاطایل می گردد بی نیل مقصود از اورفته اندو آن قلعه است محکم از قلاع مشهور وشرح متانت ورصانت اوبرصحائف روزگار مسطور وبرالسنه افواه عالم مذکور ارتفاع آن به مرتبه ایست که سررفعت بر ایوان کیوان افرا خته صف کنگره اش پنجه در طاق سپهر انداخته . مثنوی زرفعت به گردون سر افراخته یخورشید و ماه سایه انداخته گذشته سریرچش از اوج مهر ز نظاره اش خیره چشم سپهر سر بپاره اش بر تر از آسمان برو سر دبان هیئت کهکشان هر گاه خورده بینان چشم عیب بین بپوشند این دوبیت در وصف آن قلعه زیبا می نماید. از بلندی نی برو راه دعای مستجاب وزحصنی نی درو روی فضای کردگار باز گرددمانده گر یابد برویت راه آه دیو گردد بسته گریابد برو یکبار بار چون امارت پناهی برگرد آن قلعه نشست و دور اورا چون نقطه مرکز احاطه نمود . دائره بست سلطان احمد خان مغلوب سلطان خوف وهراس وتو هم بی قیاس شده کبوتروار از نهیب عقاب عقاب صولت خسروی ترسان و هراسان گردیده سر رشته صواب از دست عقل صواب اندیش فرومانده به اندیشه باطل قلعه را بروی خاقان زمان وامیر دوران چون ابواب بخت برگشته خود بربست وشیرازه قلعه را از سپاه پرساخته ازطرف بیرون خندق نیز چند جای مثل زیارت سلطان میرشهید وزیارت شهزاده منصور وزیارت خواجه علی دقاق وزیارت میرحاتم اغا، وزیارت خواجه کله و غیر آن سنگر های پخته بسته قلعه وسنگرها را از ذخیره پرساخت . مثنوی چو بر گیرد آن قلعه همـچـو کـوه نشست آن فلك قدر انجم شکوه مخالف د ر قلعه خو یش بسـت فراز سر پر عدا و ت نشســت ســـر باره و بـرج تعمیر کــر د که شاید توا ن دفع تسخیر کـــرد حکم عالی شرف ورود یافت که سپاه ظفرانتباه بگرد آن حصن فلك اشتباه در آمده در هر جا مورچالها برپادارند حسب الحکم حضرت اعلى مدظل العالى على رؤس العالمین بلاتوا تر والتوالی ولیعهد وعمد بر سلطنت و امورات امارت بود سردار محمد امین خان وسردارمحمد ٣٤