Page 46

شریف خان را با سپاه زمینداور وقندهار وتوپخانه صاعقه کردار به سمت جنوبی طرف دروازه قندهار مامور فرمود تا آن طرف را چنان احاطه نماید که عبور طیور در هوا ومور در غبراء ممکن نبود و در وقت جاه گرفتن سپاه خصم یورش آورد و حمله های متواتر نمودند مگر سردار محمد امین خان به جواب شافی پرداخته هزیمت داده تا حد پشته پل ده وا نید ومحمد رفیق خان وجرنیل فرامرز خان که پیشگان صدیق بودند وشیخ میرخان جرنیل باحصه سپاه از سوار وپیاده وتوپخانه از توپ های نهنگ آثار وهواتیزه ها و خمپاره ها ی آتشبار زیر حکم جرنیل ابواحمد خان توپچی باشی مقرر مصلی شدند که مصلی را مرچل ساخته در تضیق محاصره دقیقه مهمل وقر و نگذارد و از آنجا سمت شمالی شهر دروازه قچاق و دروازه ملك و برج شاه کرم را مزاحم شوند وتوپ های صاعقه آسا که عالمی را به دمی فرو برند وهواتیزه ها و خمپاره هارا برپشته که مشهور است به تل پشکیان مقابل دروازه ملك دلاویز نموده مدمه ساخته توپها را بر آن بر آرند که کله وله های آن هر دو دروازه و شیرازه را زیر و زبر نماید و عبور از یبطرف بید یگر ممکن نبا شد وسردار بلند اقتدار سر دار فتح محمد خان را حکم شد که با سپاه و تو پخانه خود سمت شرقی و دروازه خنك را محاط نماید و چون این هر سه طرف محاط شد وسمت غربی و دروازه عراق خالی بوده ثانیاً سردار محمد امین خان را حکم شد که محمد شریف خان را در آنجا گذاشته خود سمت غربی را در احاطه آورد وسردار فتح محمد خان مدد ومعاون سردار محمد شریف خان باشد وسردار محمد اسلم خان برجای او بطرف دروازه ختنگ نشیند چون مامورات به عمل آوردند قلعه از هر طرف محاط گردید حضرت اعلی در توژك مبارك خود نوشته که سردار محمد اسلم خان از روز نشستن در مر چل صورت مدعا بر عکس نهاد هر چند از اطراف و جوانب در تمهید و استحکام محاصره سعی به عمل می آمد و تشنگی آذوقه اهل قلعه رخ می داد از ینطرف محمد اسلم خان معاونت نموده و مایمیشت و اسباب بیرون قلعه می فرستاد ووجه نقد از ایشان میگرفت بلکه خود شب ها به درون قلعه رفته با شهنواز خان به عیش وعشرت اشتغال می ورزید . درین اثنا سردار محمد اعظم خان نیز از طرف قندهار رسیده در حد باغ دشت توقف نمود واصلاً بکار محاصره نپرداخت بلکه از آنجا مدرسد فتنه بوده انتظار برهمی پدر می کشید . این بد اعتقادان خانه بیگانه را از خود شمر ده در سد دخرا بی خاندان پیر خود بودند خلاصه اینکه چون امورات سلطنت و محاصره و لشکر متعلق به این نیناز مند در گاه الله بود کبل خ اندان نه ا ین را ضی نبود که هرات فتح شده سردار سلطان احمد خان خراب گردد وسر دار محمد امین خان نیز از آغاز محاصره تکاسل وتکاهل رواداشته خرمو را ملاحظه می نمود و همواره معروض رای اقدس می کرد که با والی هرات مصالحه نموده پرعمال گرفته وا گذار شوند بدون نیاز مند درگاه الله کسی ازین خاندان به خرابی سلطان احمد خان راضی نبوده مگر بنده که خاطر عاطر قبله گاه بزرگوار را از سلطنت تمام دنیا بهتر دانسته سر گرم خدمت ورضاء جوئی او بودم . (35)