Page 172

بیت پرسش از اندازه وغایت گذشت حد نوازش ز نهایت گذشت ودرباره زیردستان وضعیفان که پایمال حوادث گردیده بودند مرحمت بلاحمد وغالب افزود. بیت چو برتخت بنشت آنشه کامران قدم ماند چون مهر بر آسمان روان خلق را سویش آواز کرد بر ایشان در مرحمت باز کرد بپرسش لب شکر افشان کشاد چو غنچه دل عالمی کرد شاد بعد از چند یوم عیالهای سردار محمد اعظم خان وعبدالرحمن خان را که در کابل بودند و با مردم افسادجوی و کسان فتنه خوی حروف بدو بست داشته روانه قندهار فرمود دراموال واثقال ایشان دیده متاع اهل کابل که بظلم در خانه های خود کشیده بودند باهل حقوق مسترد داشت چند نفر از خوانین درانی را که سالها نمك پرورده حضرت اعلی بودند و حقوق نمك را پشت پا زده بدشمن پیوسته بدنامی دنیا و آخرت اندوختند زجرافید وجرم کرد وچون ذکر اسامی ایشان واقایعه مرتبه بده بشد قلم را بتکلیف ندوید نشد و سردار شمس الدین خان واحمد خان ومحمد زمان خان ومحمد عمر خان پسران امیر علیین مکان را از مملکت محروسه اخراج فرمود وبتجدید قدم برمسند کامرانی نهاده تخت از یمن مقدم او غیرت افزای اورنگ فیروزی مهروماه گشت ومستقر اخلافت را از رشحات معدلت آنحضرت در نضارت از فلك هفتم در گذشت و بعالی قوی واملی فتی روی به تمشیت مهمات جهانبانی آورده پرتو عطوفات ومهر بانی را برنظم امور جمهور از نزديك ودور افگند وجناح مرحمت واحسان را بر مفارق طوایف انسان گسترده در تقویت ارکان شریعت غرا و استحکام قواعد مات بیضا فرامین جهان مطاع بنفاذ انجامید و درباب رعایت سادات وقضات وعلما وفضلا و ارباب درس و فتوی نهایت سعی واهتمام بالغا، رسانید و کسانیکه درین یورشات جانفشانی بکار برده حقوق نمك را برجا آوردند بمراتب علیا رسانید ودر اقران سرافراز ساخت . مثنوی شد زانوار عدلش ملك روشن زفیض همتش گیتی چو گلشن زفتنه اهل عا لم را امان داد بعهدش عدل کسری رفت از یاد اساس شرع از تیغش مبین شد دعا گویش همه ا هل زمین شد گل سی وششم در ذکر حرکت سردار عبدالرحمن خان از ترکستان و هزیمت آن بدفرجام والله عزیز ذوانتقام . بر ضمایر مهر تنویر وخواطر کیمیا تاثیر ارباب بصیر مخفی ومستور نخواهد بود که از آنچه در مربی روزگار نقش تخریب بقاع وامصار وتفرق عبید و احرار چهره کشا میشود (۱۰۳)