Page 165

مثنوی شاه فلك قدر ثریا جناب گشت روان آن شه گردون فراز خلق بگرد شه انجم سپاه چتر بسر خسرو فرخنده چهر عارضش از شمع فروزنده تر هر چه طوافش بفلک بهره مند جلوه كنان گشته مه رابی از خم پر جام که در اشک ریخته آئینه ماه ملمع شده بله شد علم سرخ شتابان زجای پای نهاد از سر کین در ركاب خضر رهش فتح چو شبر دراز هاله نمودار شد از دور ماه آمده غو ر شید بزیر سپهر شمله آئین سرش تاج زر ساخته آویزه سپهر بلند آمده والشمس از او آیتی صیقل آشفته در آویخته ترك فلك تافته سود آئینه بند هر طرفی قوس قزح برش جای و جمعی از سرداران ذوی الاعتبار نامز و و قایم سردار محمد اسلم خان و برادران اعیانی او ویار وفادار وخدمتگار با اقتدار سردار شیر محمدخان وسردار محمد عزیز خان و غیره برخی از امرای ذوالاحتشام با لشکری از شیران بیشه شجاعت و نهنگان در پای حرب ومقاتلت که در موقف و قا و هنگام هیجا آینه ی سیمابی را از گونه خون مبارزان سرخ روی گردانیده علم خونریزی بر می افرازند و سنان نیزه ی خطی چون و یسنه گان حروف اجسام اعدا را مدغم میسازند ملازم رکاب ظفر ماب چون ستارگان در عنان پر گرد مهتاب نهضت فرمای سمت مقصود و راه گرای صوب بهبود گردید استادی در بنوقت این رباعی فرمود پسند طبع حق بین افتاد رباعی شاهم چو نهاد تاج شاهی بر فرق یارب این قیامتی است که رفت شد عزم سمر قایمستان چون برق خورشید جهان زجانب غرب بشرق و سردار محمد هاشم خان پسر سردار محمد شریف خان را بحکومت قندها ر ممتاز فرمود اگر چه خورد سال و کم سن بود اما چون حكما گفته اند بیت بزرگی بعقل است نه بسال توانگری بد ل است نه بمال چند ماه رعایا از حکومت او بر فاهیت تمام و آرام تام بردند و چون قلات از فرشهریاری رونق تازه وزیب بی اندازه گرفت شاهزاده عالمیان از منزل سراسب کوچیده ساحت مقررا مقر سرادقات خود فرمود حضرت اعلی در دشت مقر از لقای قرة العین باصره مبارکه را نور تازه بخشید و شاهزاده عالم و عالمیان برای مقدم امیر زمان با جمیع توپخانه و پلائن و سوار باستقبال شتافت حسب قانون شلق های سلامی را بر جا آورده از برکت قدم بوسی والده امجد فیض تازه اندوخت دوروز در اینجا بجهة آسایش سپاه توقف فرموده روز سیم را یات عالیات را در اهتزاز آورده منزل او به قره باغ را محل نزول او کبه اجلال ساخت و سردار (١٤٦)