Page 54

(٤٧) جنگ نامه بسر بردند اوقات بسیار سال پس از چند زان قوم صاحب سریر ازو ماند فرزند های گزید یکی خواجه خانجی یل جنگجو دیگر میر عالم ورا نام بود از انها هم اولا د همچو شیر هم از نسل خانجی یل سر فراز یکی خواجه میرچید گر میر فقیر سپر دند جانرا بفر مان حق همه نر شیران که گر دیم یاد ز گلزار شان تازه گلهاشگفت که امروز هريك در ين داوری ز او لا د آن مير عالم بنام خرد پیشه وعا قل و هو شیا ر ز هر جای لشکر بيا ر ا ستند بيار استند سازو ا نجا م جنگ گروهی بر شا هجا ع شاد ما ن بشد بعض این نامداران کار سلندر شه ديگر علی خان بدان چو نصرت امیر و ديگر لاله مير هم از احمدی خان وآن شیر شهر خودآن نامور ما ندر جای خویش چوایشان بکابل رسیدند چو گرد بشد شادمان شاه کابل زمین د گر باقیه نا مد ار ان چنین ببخت گرانمایه و گنج و مال بشد نامور خو اجه شاه میر میر که ايزد زو اقبال شان آفر يد که در جنگ چون شیر میداشت خو سخی و خرد پیشه و گان جو د پدید آمد آنکا ه بر و ی سپهر پدیدآمد این نامداران بنا ز که در چنگ شان اژدها بوداسير شد اند مست از جا م عرفا ن حق که از روح شان خاطرم گشت شا د بگو یم كه هر يك نما ند نهفت بکو شندا ز را ه نا م آ ور ی بود عبدالخالق سزا و ار كام سلندر خصال و فریدون شعار پیء لشکر آ را ستن خواستند که امروز کو شم همه بهرتنك گروهی بر شاه کا بل عصیان سو ی شهر کا بل بسر شهر يار که دارند در قيك نا می نشان بودشا ه ملك هم در ین دارو گیر امیری برادرش آن نامدار نگهدار درملك وماوای خو یش چه خواهد شد از خرح پر نج درد بی خواند با هر یکی آفرین که لشکر بيا را ستند با رکين