Page 47

(١٠) دن شاه چو گلبرگ از آن برشکفت ابا نامداران بخندید و گفت بیائید که روسوی شهر آوریم یکی سیر در قندهار آوریم بشهر اندر آمد بنام آوران مبارک بدو گفت پیرو جوان دهل زن دهل زد بپخت شهی که بر شاه فیروز بادا بهی همه مردم شهر کردند سلام بفرمان او شد بسی خاص و عام بشد سکه و خطبه بنام او پذیرفت آن ملك انجام او بمردم بسی لطف و احسان نمود که آن ملك را زیر فرمان نمود پایان رسانیدم این گفتگو دگرداستان بشنو ای نامجو آگاه شدن امیر دوست محمدخان از آمدن شاه شجاع (١) بگویم یکی داستانی کنون بیا ر بد بایدت از دیده خون کسی را که اقبال گردد تهی نماند در و رنگ و بوی بهی سخن گفتنش زازخواهی بود نه دل را بد و آشنائی بود ندارد بیاری کسی یاورش کنندخاك غربت فلك بر سرش که چون شاه شجاع خسرو نامدار مسخر شدش قلعه قندهار رسید آگهی سوی کابل زمین بر دوست محمد سپهدار کین که شاها دلیر ا خرد پیشه ها بلاخر و او د را ندیشه ها مشو غافل از چرخ دولاب رنگ که لشکر رسید از دیار فرنگ بود شاه آن لشکر کینه کش همان شاه شجاع کین دیرینه کش رسیده است با لشکر بی شمار تصرف شدش قلعه قندهار ترا فکر دانسته آمد به کار مبادا زمانه ببخشد مدار (١) شاه شجاع بتاریخ ٢٨ اپریل (مطابق ٢۴ صفر١٢٥٥ ه. ق) به كمك انگلیس ها در قندهار بر تخت شاهی نشست. يك دسته عساکر دیگر انگلیس باشهراده محمد تیمور بن شاه شجاع ويك نفر صاحب منصب انگلیس موسوم به (سركاو وديد) ازراه پشاور و شير بنـای تجاوز را گذاشتند امیردوست محمدخان از دو طرف مورد تهدید قرار گرفت شهزاده محمد اکبر خان را بطرف خيبر فرستاد وبه شهزاده غلام حيدر خان كه در غزنی بود امر آمادگی و تدارك جنگ داد.