Page 43

(٣٦) که چون لات دید اینهمه ساز جنگ بیامد روان سوی شاه فرنگ بگفتا که ای شاه با نام و ننگ شد آراسته ساز و انجام جنگ چو شاه این سخن را ازو بر شنید روان جانب شاه شجاع بنگرید کلاه شهی بر سر بنهادش - بــر مرصع کمر بستش اندر کمر زسر تا بپا - خلعت خسروی بپوشید بر وی ز بخت قوی ز خود سی کرورش روان گنج داد بصندوقها بست و دل کرد شاد چوشد کار او جمله آراسته وداع کردند از جای بر خاسته روان طبل رحلت بنوا زند و شد زمین همچو سیماب لرزنده شد بجنبید لشکر چو دریای آب سپاهی چو ماهی درو در شتاب گرفته رخ دشت و دریا و کوه سراسر سپاه شبه نامجو ز گیره سواران تازی نژاد روان ابر بر روی گردون فتاد بدیبکو نه آن شاه عالی نسب همیرا ند منزل بـســی روز و شب بنز ديك آمد چو از راه دور بدل کرد جا شاه را این سرور که از خویشتن پیشتر قاصدان فرستیم بر سوی نام آوران روان نامه های فراوان نوشت در و خرمیهـا چـو بـاغ بهشت بدیشان بهر يك كه ای مهتران دل شادمان و خجسته روان شوید آگه از کار چرخ سپهر که گاهی بکین است و گاهی بمهر اگر چند ازین پیشتر بیو قــار پرا گنده بودیم در هـر ديـار کنون این زمان از کرم کریم تهی خاطرم گشته از خوف و بیم با بخت و اقبال یا ر من است بسی گنج و زر در شمار منست فراوان همه لشکر بیکران ندارد کسی تاب شمشیر آن رسید یم ما خود برین گیرودار تصرف کنیم کابل و قندهار بباید که خدمت بجا آورید بد ین تخت و دولت پناه آورید که نزديك گردیم با آن ولا شما نیز با هدایا ها قلا بجمعیت خویش آراسته بکند آو ران جمله پیرا سته