BrowsePādishāhān-i mutaʼakhkhir-i Afghānistān → page 406

Page 406

Pādishāhān-i mutaʼakhkhir-i Afghānistān · pages 1–469


Page image — the source of record

Scanned page 406 of Pādishāhān-i mutaʼakhkhir-i Afghānistān

Machine transcription

(۱۳۱) پادشاهان متاخر بدارند اشخاصی که سزاوار پلشن باشند در پلشن مقرر فرمایند و اشخاصی که که لایق بسوار باشند در رساله مامور دارند مقصد در زمان قلیل افواج مکمل اسباب بمهربانی خداوند بر پاشد چنانچه شش پلتن ولی عهدی که خوردسال بودند از مرحمت شهریاری بزرگ شده چه در قاعده اسلام داری وچه در قانون نظام مهارت تمام یافتند ومطابق افواج بزرگ عمل میکردند بهر حال محرر کتاب را لازم که از هر گوشه بظهور رسیده باشد مختصر تحریر کند و داخل کتاب بدارد وسخن را اشکال ندهد تا ملال خاطر نازک طبیعتان نگردد باری از تفضلات خداوندی در مدت قایل افواج افغانستان باقبال پادشاه عادل مکمل ومسلح گردیده کم وکاستی باقی نماند بعد ازان متوجه خزانه عامره شدند وامر کردند سنجش بدارند تا حقیقت خزانه مذکور بحضور انور ظاهر گردد چنانچه مستوفیان دفتر یا دیگر نویسندگان اصغر در اندک روز سنجیده بدون کم وزیاد معلوم کردند و بحضور بندگان اقدس عرضه داشت نمودند بعد وزراء حضور و بزرگان دربار ملاحظه فرمودند که در وقت کار بخصوص در فرصتی که با لشکر دشمن مقابل گردند ظاهر است که کفاف لشکر وکفاف دیگر مخارجات دولت نمیکند البته باعث شکست دولت و بربادی سلطنت است بهتر اینکه در اینوقت که فرصت باقی است تدبیری بکار شود که موجب ترقی دولت و نیکنامی سلطنت گردد بهر حال حسب الامر بندگان اقدس وزيران صاحب تدبیر ومشیران حضور مجلس مشورت برپا کردند وهر يك سخن كردند گفتگو نمودند عاقبت رأی همه بر این قرار گرفت که ولایت افغانستان بزرگ ووسیع وجمیع مردم از شاه و گدا، خواهان غزای محمدی (ص) هر گاه بندگان اشرف اجازه فرمایند وصواب بدانند وامر کنند فی خانه جزوی وجه انداز میداریم که هم بمردم زحمت نرسد و هم کفاف دولت شود و بفضل خداوند بعدازان بدولت عظما که غزای محمدی(ص)باشد برسیم ویقین داریم که درین امر درین خصوص جمیع فقرای افغانستان خورسند وسرفراز گردند و پادشاه خدا جوی رعیت پرور را با هزار خورسندی دعای خیر کنند این بود که جمله وزیران وبزرگان بهمین اراده بحضور شهریار عدالت گستر رسیده متفق الکلمه عرضه داشت کردند بندگان اقدس مصلحت و مشورت اوشان را نخواست ومنظور حضور نفرمودند وامر کردند که در این مشورت سهو بزرگی نموده اید اول اینکه مردم فقراء با این امر رضا نمیدهند و با این کار خورسند نخواهند بود زیرا که اینکار سزاوار صاحب سلطنت نباشد دوم چه لازم که پادشاه يك كشور بزرگ بمثل خطهٔ افغانستان که از فقرای زیر دست خود مهر حق طلب دارد وغر از ادست آویز خودسازد ازاین اراده در گذارید که سراسر خطاست دیگر فکر کنید تا بندگان اقدس منظور نماید بعد جمله وزیران که روزی چند بهمین خیال فکر زده عاقبت همین مشورت را پسندیده دانستند بعداز امر سر کار و فرمودهٔ بندگان شهر یار بار دیگر چندین دلیل و برهان بحضور عرضه داشت کردند تا اینکه بندگان اشرف را پسند افتاد ومشورث بزرگان را قبول فرمودند بعداز آنی که امر سر کار جاری شد وزراء مشورت خود را بحضور اقدس منظور کردند رجوع بحواله نموده فی خانه چهار روپیه انداز کردند و بهر حاکم وکد خد او سرشته

Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.


Cite this page
Pādishāhān-i mutaʼakhkhir-i Afghānistān, page 406. Afghanistan Digital Library, New York University Libraries. Machine-transcribed text: Afghan Press Archive, https://afghanpress.org/book/adl0959/406 (accessed [date]).
Permalink
https://afghanpress.org/book/adl0959/406
Machine-readable
JSON · IIIF manifest · Canvas
Source
Afghanistan Digital Library record