Page 306

جلد دوم پادشاهان متاخر (٤٧) عرصه را بمردم بالاحصار تنگ سازند وبضرب توپ وتفنك مردم حصاری را چون حصاری حصاری دارند چنانچه بعد امر سردار عالی در يك شبانه روز با ضرب توپ و تفنگ دود از نهاد خان پر آوردند و احوال زن و مرد حصار را بخرابی رسانیدند بدرجة كه قدرت دم زدن ونفس کشیدن باقی نماند و چندین عمارتهای عالی بضرب توپ با خاك زمین یکسان گردید وخلق بالاحصار بجان آمدند از همه افضل آنکه از غله ودانه و اسباب خورا که و انجام قلعه بندی چون عنقا ناپیدا ویکدانه گندم در کهکشان فلك نایاب از هر جانب نا امید بدوسه يوم سپاه و فقراء حصار از گرسنگی داد میزدند چنانچه در روز پنجم قلعه بندی جميع نفوس قلعه از خورد و بزرگ و سپاه وفقراء ببه تنگ آمدند و بحضور سردار شمس الدین خان داد خواه شدند الا آن سردار شمس الدین خان که شخص بزرگ کهن سال نما مدار بود نه متفکر شده جواب صریح از خجالت داده نمیتوانستند زیرا که نه دست ستیز داشت و نه لازم گریز بهر حال چون کار ببالاحصار بخرابی رسید وعرصه از چهار جانب بر ایشان تنگ شد مجر محمد كريم که مقرب حضور سرکار امیر محمد اعظم خان بود در اینوقت بفرمان سرکار در کابل مامور بودند و در چپوتره کنار دار چون سپاه پیشه وصاحب تدبیر بودند احوال زمانه را دیگر گون و پای تخت کابل را سر نگون دید رجوع به تدبیر خلاصی خود کرده با سردار شمس الدین خان مشورت کرد که کابل از دست رفت و این قلعه بندی نگفته مردم جویای کوتل است و سود نمی بخشد خصوص که را ها از چهار طرف مسدود است و بندگان سرکار از رویداد کابل اطلاع ندارند چنانچه فرمان سرکار بسته شده و دو هفته میشود که در کابل نمی رسد بهتر است که این نیازمند در گاه الله را مرخص فرمائید بهر عنوان توانم و ممکن باشد خود را بحضور سرکار در غندی مرصل برسانم و رویداد کابل را عریضه بدارم تا ایرادی برای ما وشما باقینماند سردار شمس الدین خان پسندیده و مرخص کرده مجر محمد کریم خود را بهمین تدبیر از چنگ دشمن قوی سردار محمد اسمعیل خان رها کرده نجات داد لهذا هر گاه مجر محمد کریم چنین نمیکرد و بهمین تدبیر فراری نمیشد از حضور سردار محمد اسمعیل خان بدون از مبلغ های کلی ودولتهای عظیم نجاتی حاصل نمیکرد بهر حال مجر محمد کریم خان شب از بالای قلعه از جانب الاه فرنگی خوقیه فرود آمده بجانب غندی مرصل روانه شدند اکنون باقی رویداد مذکور را در جایش تحریر کرده میشود از اصل مدعا سخن سازیم : سردار شمس الدین خان که حاکم وقلعه دار بودند هفت شبانه روز بهتر از مهر و زحمت بسیار و دست تهی بالاحصار را نگهداری کردند روز هشتم از لاچاری ترك بالاحصار گفتند ظاهر است که هر گاه چنین نمی کردند یکی دو یوم سپاه وفقراء که در قلعه بودند سردار مذکور را محبوس کرده بحضور سردار محمد اسمعیل خان تحفه میبردند و دست آویز نجات خود میکردند اینبود که دروازه های بالاحصار کشوده شد و سردار محمد اسمعیل خان بفتح و فیروزی داخل بالاحصار شدند ونقاره خانها را بصدا در آورده بنام نامی سرکار امیر شیر علی خان زدند وسکه و خطبه را هم باسم