Page 247

اما سردار فیض محمد خان که خودرا بامر نقاره شاه فقیر پادشاه با لاستقلال وبیعیال خود صاحب سریر دولت افغانستان تا در وازه صندل افضل ازان لشکر بی شمار در مدنظر موجود داشت از جاده خود تجاوز کرده ومغرور شد بخاطر میگذراند که اول دشمن فعلی را ازپیش برداشته و ذلیل میکنم وفرار دشت ادبار میسازم بعدازان سر کارامیر شیرعلی خان را که نظیر بند یا حصارم است محبوس مطلق میدارم امید است که بهمین تد بیر سلطنت افغانستان بدون میل بدست آید و دشمن باقی نمانده وخطبه بنام نامی خود خوانده سکه باسم سامی خود زنم وملك موروثی که ازپدر باقی مانده کما کتابه تصرف دارم لا كن استاد می گوید : « این خیال است و محا ل است و جنون » ودرین خیال باطل حکیم دیگر می فرماید : فــرد جامه ات زین خم نمی آید برون هربار سرخ رنگ ها دارد جهان مغرور آرا یش مباش وشاعر دیگری می نو یسد : فــرد ترسم نروی بکعبه ای اعـرا بی کین ره که تو میروی بتر کستان است بهرحال سردار فیض محمد خان همین مقصد خود را بخد مت گذاران معتبر ومعتمدان دربار داشته آسرده امید وار به چنین روزی بودند لا کـن از تقدیر از لی وا قف نبوده مغرور جان خود و گرفتار کبر و تکبر ومعنی بـوده به غفلت می گذراند فرد استاد است: فــرد تکبر عزا ز یل را خوار کرد بز نـدان لعنت گـرفتار کرد اکنون مقدمه در ما بین دولشکر مانده وسخن متفرق ا فتاد فاما محرر کتاب لاچار است که اول ازهر گوشه و کـنار که نتیجه می دهد داخل کند ثانی از مقدمه سخن راند حالا لازم افتاد که شمه از رویداد سردار عبدالرحمن خان ولشکریان سردار مذکور تحریر گردد روزی که لشکر کابل برکاب سالار خود ازدریای کوهستان گذشته در حدود قلعه الله داد خان لشکرگـاه فرمودند مردم کوتاه اندیش کوهستان که مدام شورانگیز بودند و اینچنین روز ها را از خداوند می خواستند خصوص که اخبار ناخوش سرکار اقدس را در کابل شنیدند اضافه بران متواتر فرمان های امیر شیرعلیخان برای شان میرسید و مردم کوتاه اندیش فتنه جوی فوراً از دولت کابل روگردان میشدند چنانچه تمام مردم کوهستان سر بشورش برداشتند وازهر جانب دست تعدی دراز کرده لب دریای کوهستان وپنج شیر را حصاری کردند وراه رفت و آمدرا مسدود نمودند وارسال ومرسول کابل بسته شد ازین رهگذر بندگان عالی پراگنده و پریشان روزگار گردیدند زیرا که ناخوشی سرکار وبی فرمانی مردم کوهستان وارسال ومرسول راه کابل بکلی مسدود ودشمن قوی در مقابل بودن خیلی (٢٤٠)