Page 246

سردار دلاور سردار عبدالرحمن خان که عریضه ثانی را ملاحظه فرمودند تاب و طاقت برجگر شهزاده غضنفر باقی نمانده بسرعت حرکت فرمودند و خود را بافواج خونخوار در لب دریای چاریکار رسانیده فرود آمدند فردای آن از دریا گذشته بجانب دشمن مرحله پیما شدند تا اینکه در لب دریای کوهستان رسیده بارگاه باوج ماه رسانیدند و بادل قوی و حشمت وجاه برتخت سلطنت نشستند از آنجانب لشکر ترکستان از حدود پنجشیر حرکت کرده چون موج دریا نزدیک قلعه الله داد لشکرگاه ساختند و بارگاه باوج ثریا برپا کردند و انتظار لشکر دشمن می کشیدند چنانچه سردار شیرشکار دشمن افگن سردار عبدالرحمن خان از ورود لشکر ترکستان شنیده بسرعت تمام چون شیر غضنفر نزدیک قلعه الله داد خان رسیده سد راه دشمن شدند گویا لشکر طرفین انتظار مقدمه بودند. فصل سوم مقدمه لشکر کابل با لشکر ترکستان در حدود قلعه الله دادخان وشکست لشکر ترکستان برکاب سرکار امیر شیرعلیخان وفتح کردن لشکر کابل (برکاب سردار عبدالرحمن خان) مختصر کلام چون هردو لشکر . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . مختصر کلام چون هردو لشکر در مقابل همدیگر افتاده شب را بخیال جنگ بروز آوردند اما بندگان سردار عبدالرحمن خان بزبان حال این مقال را بیان می فرمود. یا کار بکام دل مجروح شود یا مرغ دلم برفلك روح شود امید من آنست بدرگاه خدا كبابواب سعادت همه مفتوح شود لا کن هاتف غیبی در باره لشکر ترکستان و فخر کردن سردار فیض محمد خان این بیت را ادا می کرد. بیت زان باده دیرینه دهقان پرورد درده که بساط عیش طی خواهم کرد مستم کن بیخبر زاحوال جهان تاسر جهان گویمت ای سرده مرد خلاصه مدعا اینکه بندگان سردار عبدالرحمن خان را مقصد این بود که عهد شکنی از حضور بندگان ما نشود و دست برد اول از طرف سردار فیض محمد خان بظهور رسید چنانچه در جمیع افسران نظامی دید که خبر داده بودند که پیش دستی نکند و بدشمن واگذارید که ابتداء از دشمن حرکت بیجا صادر شود بعد ازان از درگاه خداوند امیدوارم که فتح وظفرهم عنان لشکر ظفر اثر باشد باری سخن بطول نکشد که دو جانب لشکرها انتظار جنگ میباشند و کمر به جنگ بسته اند. «تا یار کرا خواهد و میلش بکە باشد» (۲۳۹)