Page 295

[عبدی ولد مراد الغزنوی در ۱۲۰۲ هـ ق بدارالسلطنه كابل پادشاه ملك سپاه سکندر دستگاه تیمور شاه يك مصراع بخاطر گذرانیده بود که آن مصراع این است : ز سردی های آهم اشك اندر دیده یح بندد دیگرش بخاطر نمیرسید بشعرای دارالسلطنه فرموده بود که تکمیل شود دران حین بنده در انجا بودم امیر الامراء العظام نواب خان ايشيك [۱] اقاسی باینجانب گفتگو کرده دلالت کرد و من آن غزل را تکمیل کردم .] این است غزل عبدی كه يك مصراع اعلیحضرت تیمور شاه را تکمیل وتضمین کرده است : بجولان آن پری هر گه که گیسو در زنخ بندد بپای صید دل از تار آن صیاد نخ بندد توان از رشته آهی ببست اغیار را زان کو بلی دانا ببه دفع راج هردم مو به ز خ بندد سلیمان با همه حشمت عجائب داستان دارد كه مور طرح مهمانش از پای ملخ بندد محبت محوساز د فکر نام از خاطر یوسف ز بهر شوق بشکر تهمت دزدی به اخ بندد شنو عبدی که شاه از طبع اعلی اینجه در سفته ز سردی های آهم اشك اند ر دیده یخ بندد عبدی مرحوم دريك غزل از ناسازگاری اقوام خود در غزله اظهار شکایت کرده و اخیرا ًوطن را ترك كفته وقرار معلوم در سنه ۱۲۰۵ قمری در حدود [۱] در تحت عنوان ایشك اقاسی محررین كتاب ختم این عهده را باسم محمد علم خان فولادزائی درسنه ۱۲۰۱ نوشته ام واثر این شاعر گرامی که تازه به ملاحظه واستفاده بنده پیوست قول شاعر تثبیت میکند که درسنه ۱۲۰۲ قمری این عهده به نواب خان نام مفوض شد ه وشاعر موصوف در توطئه خود از ان اسم می برد .