Page 276

پدرتیمور شاهش بود کنا برا ز احمد شه شرف بر خسروان رفت زنسل شاهرخ شه مادرش را نسب تا ناد ر صاحبقران رفت بجان ما در و اخوان و خواهر ازین غم رنجهای بیگران رفت همه اخوان به آه و ناله گفتند که این گنج از کف مارایگان رفت بزندی عمری و از بیدادا خوان مکانش بود آخرزین مکان رفت خدا یا شاد کن در ان جهانش که به اندوه بیحد زین جهان رفت بگو با آب چشم از سال فوتش زدنیا نامراد آن نوجوان رفت ۱۲۱۰ قمری تاریخ فوت شهزاده محمد جلال فرزند اعلیحضرت تیمورشاه که این شهزاده مثل شهزاده نادر به زندان بالا حصار به عمر ۱۳ سالگی داعی اجل را لبيك گفته و در سمت جنوب گنبد اعلیحضرت تیمور شاه مدفون و این ابیات در لوح مزارش منقور است : نور دو چشم شه والا گهر تیمور شاهنشه بحر عطا کز صدف کون ومکان شد برون گوهر ارزندۀ قیمت بها آن که شهزاده محمد جلال مونس قلب دل شاه و گدا در نظر بند بالا حصار از روش چرخ ..... دغا باقی ابیات در گل فرو رفته بود و بر کشیدن سنگ موجب ویرانی قبر میشد لهذا از باقی ابیات آن منصرف شده و اينك بدرج يك رباعی که مولوی جائز شاعر معاصر مرحوم بتاریخ فوتش سروده است اکتفا مینمائیم : نزد خرد از پی تاریخ او جانز ما داشت بسی التجا با سر یاری خردتی دوش گفت رفت چه شهزاده به ملك بقا ۱۲۱۵ قمری یکسال بعد از فوت این شهزاده اعلیحضرت شاهزمان از حلیۀ بصرعاری شده و زمام سلطنت بدست اعلیحضرت شاه محمود برادرش قرار میگیرد : «۲۱۱»