Page 275

میداند که قریحه عالی و ذوق جبلی داشته ولی متأسفاً که درعین شباب و به هنگام جلوس اعلیحضرت شاه زمان در سنه ۱۲۰۷ قمری به تحريك بعضی معندین که اعلیحضرت شاهزمان را از سوءنیت شهزادگان عظام تخویف مینمودند شهزاده نادر را با دگر شهزادگان در محبس بالاحصار محبوس گردانیدند تا نقد حیات گرانمایه خود را به سن ۲۱ سالگی درسنه ۱۲۱۰ قمری به زندان چوراخوان در بالاحصار بدست اجل سپرده و در جوار مدفن پدرش اعلیحضرت تیمور شاه مدفون گشته است : اينك چهار رباعی که زادۀ طبع آن شهزاده و در لوح طرف سر مزارش منقر است بغرض اثبات مدعا عیناً نقل و درج مینمایم : هرچند به شاهزادگی مشهورم از سلسلة نادر و تيمورم ليك نبود سر وترك سلطنت منظورم نادر به گدائی درش مسرورم نادر چه شد از صلب شه تیمورم گر دوست گدای در خویشم خواند وز دودۀ نادر به جهان مشهورم عسار است زملک قيصر وفغفورم هرچند توئی به سلک اصلاب و شراف تیمور پدر ، زنادرت مادر شد وز سلسلة حيکم بطون الاطراف نادر به گدائی در عشق علاف ا یضت : يك رباعی حزن آوری که در بالاحصار به وقت محبوسیت خویش گفته : تا چند توان به درد و حرمان بودن شد طاقت من طاق نجاتی یارب در قید زظلم و چوراخوان بودن زین بیش نمی توان بزندان بودن ابيات كتيبة قبر شهزاده نادر که در لوح مزارش منقور و موجود است : فغان کزر حلت شهزاده نادر همان شهزاده کز فضل و کمالش فغان مردمان تا آسمان رفت سخن ها برزبان كاملان رفت (۲۱۰)