Page image — the source of record
Machine transcription
ایران امروزه نقاره اطاعت بنام واحترام شان اجرا میشد و برای همین
غرض درسنهٔ ۱۱۷۳ قمری وقتیکه شجاع الدولة هندی بحضور اعلیحضرت
احمدشاه کبیر در هنگام فتح مرهته مشرف گردید نوبت نواختن نقارهٔ خودرا
بعد از نقارهٔ پادشاهی استد عانمود اعلیحضرت احمدشاه کبیر اگرچه استدعای
او را اولاً ازحيث عدم ضابطه قبول نکرد ثانياً نظر به سابق داری او که از
پادشاه هند شاهی نقاره نواخته میشد و مراحمی که در بارهٔ زعما اسلام هند
مبذول داشت منظور فرموده و در نقاره خانهٔ خود شجاع الدوله از طرف
اعلیحضرت احمد شاه غازی ماذون گشت که پس از نواختن نقارهٔ پادشاهی نقارهٔ
شجاع الدوله را می نواختند. [ ص ۹۱۰ - ۹۱۱ سير المتاخرين ]
فصل (۲۱)
تعریف توغ ونغاره
در عهد اعلیحضرت احمد شاه غازی و اعلیحضرت تیمور شاه
نواختن نقاره مروج بود چنانچه در عصر حاضر موزيك نواخته میشود
هکذا علم شریف افراشته میگردد در آن وقت علم و یا بیرق
بنام توغ یاد میشد و همچنان در موقعی که پادشاه عازم سفر میگر دید
با نواختن نقاره و افراشته شدن بیرق شاهی لشکر پاد شاهی در حرکت میشد
ولشکر قبائلی نیز در تحت رایت جداگانهٔ رئیس قوم حاضر شده و از عقب لشکر
منظم شاهی رهگرای منزل مقصود میگردید ند و به هر منزلی که میر سید ند
علم افراشته و نقاره نواخته میبود تنها اصطلاح عام و بیرق بنام توغ وموزيك نقاره
یاد میشد ، برای روشن ساختن این اصطلاح يك رباعی بزبان ملی پښتو که اثر
طبع اعلیحضرت احمدشاه کبیر است بطور خاطرهٔ تاریخی مینگاریم :
چه بر کڑی می خدای لاس په رقیبانو
چه د هند د ملکو فتح می روزی شوه
تری به زهد هند په لوریه تماشاخم
نو ا یران لره په توغ په نقاره ځم
«۱۷۷»
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.