Page 167

ولی قبل از اینکه وارد قندهار شود از طرف عدهٔ فارسی ها در دلارام قندهار زهر خواره شد و دران وقت توسط سردار مراد خان قلندر زائی پوفلزائی خطی بحضور اعلیحضرت تیمور شاه فرستاده و معروض داشت که صحتم خوب نیست و هنگامی که صحت یاب شدم به حضور شاه به کابل خواهم رسید همان بود که از قسمت ازلی دردلارام قندهار در سنه ۱۱۹۱ قمری فوت شد. و این ابیات منقورهٔ لوح مزار مرحوم که به همت عالیهٔ [ بهره مندنامه ] همشیره سرفراز خان زوجهٔ سردار موصوف فرمایش و حجاری شده است نقل و درج مینمائیم : [۱] افسوس ز بیو همی ایام جفا کیش بیداد ازین سفله که مهرش همه کین شد خانجان که سپهرش لقب جان جهان داد تا نام سپه داری او نقش نگین شد شد فرش زمین پرتو خورشید جهان تاب تا مسند سرداری او زیب گزین شد از برق حسامش جگر کفر ز بس سوخت خاکستر او صیقل آئینه دین شد از صیت شجاعت که با فاق در افکند از لرزه رخ هندو ختن لجه چین شد گشته چنان زاب حسامش ورق کفر کز هند سیاهی به دل خاک دفین شد بگرفت چو آوازه رزمش دو جهان را رستم ز نهیب آب در آغوش زمین شد بگرفت دمی تیغ او آرام چو خورشید قرنی به غزا چون دل مهرش همه کین شد تا که بسرش لشکر بیدا داجل ریخت روحش ز بدن جانب گلزار یقین شد زین داغ مصیبت جگر اهل جهان سوخت هر کس که شنید از غم او خاک نشین شد تاریخ وفاتش ز سر آه قضا گفت در منزل فردوس بقاجای گزین شد ۱۱۹۱ ق نظمی که در تاریخ وفات سردار جهان خان مرحوم از طرف میرهوتک خان افغان پسر زمان خان برادر سردار جهان خان گفته شده است نیز جهت اثبات تاریخ وفاتش مرقوم میگردد : [۱] بهره مندنامه مادر موسی خان پسر سردار جهان خان مرحوم بود. «۱۲۱»