Page 128

۱۲۱ را شگفته گفت در پهلویم یک چوب کلفت را بگذارید. تا پرندگان و درندگان را از خود دفع نمایم، شاگردها گفتند که شما احساس نخواهید داشت، آنگاه دانا گفت که هرگاه احساسم مفقود باشد از شکستن استخوانم و از گسیختن اعضایم چسان متاذی خواهم گشت" فهمیدی کسیکه زنده است و احساس ندارد، از مرده بدتر است. بنده - بهر کیف حاضر هستم. طولی نکشید که بدنم لرزه گرفت. و یک چنان کیفیت سرم حادث گشت که آنرا نیم خوابی میتوانم تعبیر نمایم. بعد از فاصله این همه کوائف کسب ازالت نمود، هرگاه بحالت سابقه خود غور نمودم یک چنان وجد و کیف فوق العاده را درک مینمودم که بنده از اظهار آن قاصرم، البته میتوانم فقط اینقدر بگویم که حالت من بعینه مماثل حالت آن شاه پرگ بود که پوست