Machine transcription
۹۳ شعر العجم حصه چهارم
که در اثنای تیغبازی دیده می شود، هیئت و وضعیتی که از اجتماع مجموعه بنظر پیدا میشود، تشبیه آن بآن ستار ها داده شده است، که به تاریکی شب راست و چپ و پست و بلند هر طرف از آسمان می ریزند -
یا مثلاً اینکه ه
دو زلف تا بدار او ، به چشم اشکبار من
چو چشمه که اندرو شنا کنند مارها
یا اینکه ه
باد در کُهسار ، جام لاله را بر سنگ زد
گل بخنده گفت ، آری این چنین باید، همین
وقتیکه باد بشدت می وزد ، گلبن های نازک به همراه گلهای خود بر زمین می افتند ، شاعر این حالت را اینطور اداء نموده است، که گویا باد پیالهای لاله را بر داشته بر زمین می افگند -
یا اینکه ه
نرگس که شب نخفت ز فریاد بلبلان
بنهاد سر به بالش گل میل خواب کرد
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
