Page 96

شعر العجم حصه چهارم ۹۱ مجسم میگردد. یک راز پنهانی است که عوض سامعه برای ذائقه گفته میشود. نسیمی است که برای دل خوشبوئی بهم میرساند. نگاهای لذت آلودیست ، که با هم یکجا شده نقطه را تشکیل میدهد. برطبق این در زبان فارسی استعارات لطیف و نازک در کلام (عرفی) و (طالب آملی) یافته میشود ، عرفی در یک قصیده خویش قسم بسیار چیزها را خورده ضمناً در یک موقع میگوید - ع به پر شگفتن امروز و غنچه گشتن وی دیروزی را که گذشته ، به غنچه و امروزی را که شروع گردیده است به گل شگفته تشبیه داده است . یکمرتبه جهانگیر از طالب املی رنجیده او را از دربار شاهی علیحده کرد ، یکی از وزرای جهانگیر او را بخانه خویش خواسته مقابله اش را بآن شاعر بزرگی که در دربار شاهی بود ، نمود در نتیجه طالب برآن شاعر غالب گردید ، آن وزیر این کیفیت مشاعره را بحضور جهانگیر حکایه کنان طالب عفو طالب گردید ، چنانچه مکرراً طالب مطلوب پادشاه گردیده شامل دربار شاهی گشت ، بیان این وقائع را طالب به پیرایه تشبیه و استعارات بسیار لطیف چنین ادار کرده است ۵