Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۸۰
اکثری از مضامین شاعرانه مبنی بر همین "حسن تعلیل" میباشد، مگر وقتیکه از قوهٔ تخیّل کار به اعتدال گرفته نمی شود، پس در او بیجا اعتدالی ها واقع میشود، مثلاً شاعری در تعریف یک معشوق الکن (تُتْلَه) خود میگوید ع
گفتم سخنت شکسته وش، چون آید
با آنکه همه چو درّ، مکنون آید
گفتا، که باین دهان تنگی که مرا است
گر نشکنمش چگونه بیرون آید
یعنی من به معشوق گفتم: الفاظیکه از زبان تو می برآید چرا شکسته شکسته ادا می شود - وی گفت که دهنم باندازه خورد است، که تا سخن شکسته و ریزه ریزه کرده نشود از دهانم چه طور بر آمده می تواند؟ ازین چند مثالیکه مذکور شد، ناظرین قدری اندازه بی اعتدالی قوهٔ تخیّل را کرده خواهند بود -
استعمال غلط تخیّل
اگرچه تخیّل و محاکات هر دو عنصر شاعری هستند ولی بملاحظهٔ اکثریت موقع استعمال هر دو جدا جدا هست این غلطی شدیدی است، که یکی بجای دیگری استعمال
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
