Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم
۴۵۶
دریده و خاکها را بر سر ریخته می گوید :
که دارد به یاد اینچنین روزگار
که یارد شنید این ز آموزگار
که بشری چو رستم بدین تیره خاک
ز گفتار روباه گردد هلاک
گوا ! شیر گیرا ! یلا ! مهترا !
دلاور ! جهان گیر ! کند آورا !
کنون من اگر کوه و هامون کنم
وگر آب جیحون پر از خون کنم
مر این کینه را از که خواهم ؟ کنون
که بینم نه بر زد جهانی به خون
جهان تا تو بودی نگه داشتی
چو رفتی کنون بر که بگذاشتی
نوحه را که رستم بر مردن سهراب نموده می بایست ازین حیثیت که وی یک پهلوان دلیر و شجاع نامداری بود و بآن طریقه عبرت انگیزی که وی بهلاک رسیده است نوحه وی نیز نهایت پر اثر و حسرت انگیز می بود از انجا که حالات این طور در پیش است که ازان خیال این بد گمانی بر رستم میرود که وی دیده و دانسته از شناختن سهراب
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
