Page 403

شعر العجم حصه چهارم ۳۹۸ گفت : چنین باشد آئین ایران مگر که درویش را کس نگوید بخیر دل رستم از شنیدن این سخن از درد و الم مملو گردیده گفت که واقعاً من از گیو وغیره اطلاعی ندارم و علت رنجیدنم از تو این بود : بدین تندی از من میازار بیش که دل بسته بودم ببازار خویش همی در نوشتی تو بازار من ازین روی بد با تو پیکار من این خاصته وصفت امتیازی دوکانداران و مردم تجارت پیشه است که آنها از هیچ چیزی این قدر برهم و آشفته نمی شوند که از معطلی کار و بند شدن سودای بازار خویش آزرده میگردیدند ، چون رستم درین مقام بلباس سوداگرست لهذا فردوسی کیر کتر مخصوص سوداگران را درین ظاهر کرد همچنین یک موقعی برای اسفندیار نیز در پیش آمده وی نیز بغرض رهانیدن خواهران خویش سوداگر خود را ساخته بود چون بخواهران او این اطلاع بهم رسید که از وطن آنها کدام سوداگری درین جا وارد شده است آنها دوان دوان نزد