Page 384

شعرالعجم حصه چهارم ۳۷۹ ما بعضی ازاں امور را مفصلاً می نگاریم : اکثر به اردوگاه عسکری را بمقامی قرار می دادند که بطرف راست و یا چپ آن کوه یا دریا واقع بوده پیشروی معسکر خالی و کشاده می بود سے سپہ را سوے میمنہ کوه بود ز جنگ دلیران بے اندوہ بود سوے میسرہ رود آب روان چنان در خور آمد که تن را روان صورت جمع آوری و اجتماع عسکری این طور می بود که مقدم تر از همه عسکر پیاده که بدستھائے شان بر چه می بود و عقب آنها رساله و در خلف رساله صفوف پیلھا می بود ع پیادہ که بد در خور کار زار بفرمود تا پیش روی سوار صفی بر کشیدند نیزه وران سپردار با باد پایان سران پس پشت ایشاں سواران جنگ کز آتش بہ خنجر ببردند زنگ پس پشت شان زنده پیلان چو کوہ ز میں از پئے پیل گشتہ ستوہ طلایہ یعنی عسکر حفاظتی (کہ باصطلاح عسکری ما آنرا پوستہ