Page 36

۳۱ شعر العجم حصہ چہارم ابل دربار خویش گفت، که در جواب این پیام سه صورت بخاطر دارم (۱) اگر قبول کنم بدلم سخت صدمه میرسد (۲) اگر انکار ورزم مقابله کردن با فریدون کار آسان نیست (۳) اگر بدروغ وعده نمایم دروغگوئی خلاف شان سلطنت است، شما درین موضوع چه فکر ورزید ؟ اگر چه فردوسی اصلاً مجوسی النسل است و در قومیت خویش تعصب سخت داشت چنانچه در هر موقعی که ذکر عربها می آید خواہش حقیر نمودن آنها را می نماید، ولی درین محل نظر بفریضه ذمت شاعری خود چون از انداز طبیعت عربها کاملاً واقف بود، صورت مذکوره و اظهار رای درباریہائے مثالاً یمن را چنین قلمبند می کند ۵ که ما جملگان این نہ بینیم رائے که هر باد را تو بجنبی ز جائے اگر شد فریدون چنین شہریار نہ ما بندگانیم با گوشوار سخن گفتن و رنج آئین ماست عنان و سنان باختن دین ماست به خنجر زمین را میستان کنیم به نیزه هوا را نیستان کنیم سخنهائیکه مذکور شد ، مخصوصاً از انداز طبیعت اعراب است زیرا که عربها بدیگر قومی دختر دادن خود را اگرچه درجه بلند میداشت نامناسب و عار می شمردند - لہذا اگرچہ پادشاه نظر بمصالح ملک خود رد کردن این در خواست فریدون را