Page 317

۳۱۴ شعرالعجم حصه چهارم معز فطرت :- ع که مور خط تصرف کرد حسن گندمیش را اشرف :- ع حسن لیوٹی آن آئینه رو هم بد نیست صائب :- ه ماه هر چند خوش آینده نه باشد در روز حسن مهتابی دلدار تماشا دارد فطرت :- ع گلستان لاله زاری گشت از حسن فرنگ او سالک :- ه این حُسن شسته که تو داری نداشت صبح هر چند گرد چهرهٔ او آفتاب شست عالمگیری حسن در تمام ملک آتش عشق را بر افروخته و هر ذره از التهاب عشق مشتعل گردیده است عشق تنها بر انسانها موقوف نی ۔ بلکہ تمام کائنات عاشق و معشوق است در هندوستان و عرب برخی از از اشیاء را بر همدیگر عاشق میپندارند ولی این تعمیم ایران را مشاهده کنید ۔ ذره و آفتاب کاه و کهربا ۔ کبک و آتش سرو و قمری، گل و بلبل پروانه و شمع، نیلوفر و آفتاب، ماه