Page image — the source of record
Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم ۳۱۱
که سر بکوه و بیابان تو داده ما را
ای صبا گر به جوانان چمن باز رسی
خدمت ما برسان سرو و گل و ریحان را
اثر حسن
در شاعری ایران اشعار عشقیه آن بر تمام اصناف سخن غالب است و علت آن همین است که سرتاسر آن مملکت از حُسن لبریز است و ایرانی ذاتاً خود شان هم حسین بودند و در ازمنه سامانی ها آمیزش خون ترک ها نیز بآنها شده بود. رواج غلامی نیز از مملکت های بعیده نسلهای متشتته را آورده در ایران مجموع داشت که ازین اخلاطها شراب حسن ایران از دو آتشه گذشته سه آتشه گردید. در هر ملک یکرنگی مخصوصی پسند کرده میشود. مگر چون ایران مجموعه تمام حسینهائی بود. لہذا هر رنگ به نزد آنها مقبول و برای هر کدام آن علیحدہ علیحدہ اسمائی را وضع کرده اند.
حسن گندم گون ۔ حسن سبز ۔ حسن لیمون ۔ حسن مہتابی ، حسن صندلی ۔ حسن شسته ، حسن نیرنگ ، حسن فرنگ ، حسن برشته :
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.