Page 308

شعر العجم حصه چهارم ۳۰۳ رسیدن بهار تمام آں زمین زمین نگین میگردد- وزیدن نسیم سحر عطر آمیزی خوشبوی های معطر تسلسل و رقاصی سبزه زارا و آوازی ہای بلبلان شیرین گفتار- زمزمہ سرائی طاوس و شور و فغان آبشار ہای آن چنان یک منظره و ہیئتی را به پیش نظر می آورد- که بجز در ایران بدیگر جا نظیر آن به نظر نمی رسد * اثر این حالت چنان نتیجه بخشید که بر تمام انشاء پردازی های ایرانی نزاکت آفرینی ہا و رنگینی ها برافراشته شد- که بیان خوبی و یا کمال هر چیز یرا که می نمایند از رنگ و بو کار میگیرند- فردوسی که از زبان او بجز از الفاظ و اصطلاحات پهلوانی دیگر چیزی نمی بر آید در تعریف عسکر می نگارد:- سه سوئی شهر ایران نہادند روی سپاهی بدان گونه با رنگ و بوئی بنا برین محاورات ”رنگین سخنی“ ”رنگین نوائی“ پیدا شد و این لفظ بسا اصطلاحات دیگری را نیز بوجود آورد* " رنگ بہ روئی کار آوردن" بجا آوردن کدام کار را با آب و تاب آن ” رنگ ریختن“ رنگ زدن” رنگ بستن“ تعمیر کردن :- ع