Page 291

شعر العجم حصه چهارم ۲۸۶ چندان اثراتی را تولید کرده نمی توانست * (۲) اشعار رزمیہ نیز در الفاظ رنگین و استعارات شیرین گفته می شد - کلیم قاسم گونا بادی ، علی قلی سلیم ، تماماً مثنوی ہای رزمیہ خورد و بزرگی را تحریر نموده اند - کہ سبک و پیرایہ آنها قرار آتی است :- ؎ ز زرین کلاهان آهن قبا شد آن رزمگاه جام گیتی نما تبرزین آهن سپرهای زر هلالی بدست آفتابی بسر پنہاں در زره شاہ فرخندہ فر چو در حلقۂ دیدہ نور بصر سر انگشت آهن تنان بہر اس چو مقراض مایل بقطع لبا س دویدی در ان بزم پر شور و شر یلانرا چو شمع آتش کین بـسر ز بس باد شمشیر او تـند بود بسی کشتی عمرہا شـد فرود ز بس بادہ شمشیر او تند بود حباب سر از دوشہا می ربود بہم تیغ و زخم اند پیوستہ یار لب تشنہ را بالب جوست کار زره را بہ تن دوخت خیاط تیر بچسپانی موج بر آب گیـر زلالی خوانساری میفرماید :- ؎ چنان دست یلان ناوک فشاندی که چشم زخم بی مژگان نماندی این رنگ باندازہ غالب گردیدہ بود- کہ در موقع تزئین محلات محراب و دروازہ ہائی او را ابروئی معشوق قرا ر