Page 284

شعر العجم حصه چهارم ۲۷۹ خون ترا بچه قدر نظیری خموش باش این بس که دعوی از طرف قاتل تو نیست منکر نمی شود که من او را نکشته ام باقرا کسی به خیره گی قائل تو نیست بطفلی دایه دست او گرفت و زیر لب میگفت که این سرپنجه از خون کسان رنگین شود روزی ای خوش آن دم که من کشته بخون میگشتم او زده تکیه بشمشیر و تماشا میکرد ای بت ار تیر زنی بر جگرم هر باری از جگر برکشم و باز بدست تو بدهم اگرچه برائی شاعری ایشیائی ضرورت صحت و واقعیت چندان نیست لکن این بد فالی ها خالی نرفته ـ بعضی شعراء واقعاً از دست معشوقهای خویش کشته شده اند ـ دقیقی را که موسس شاهنامه است ـ معشوقش بقتل رسانیده همچنین نسبت به بعضی شعرائی دیگر نیز ارباب تذکره می نویسند ـ که از دست معشوقهای خویش کشته شده اند * تنزل اثرات عسکری و اثرات آن در صدی ششم در جذبات عسکری تنزلی بوقوع انجامید