Machine transcription
شعر العجم حصه چهارم ۲۷۶
می آید - و متعاقباً دیگر سخنها نیز دران بوجود می آیند -
در اردو گل کردن چراغ را "بجهانا" و در عربی آنرا
"اطفا" میگویند - لکن بفارسی آنرا به چراغ کشتن تعبیر
میکنند - اگر مقصود از نشاندادن مسافت قریبی باشد
پس در اردو ما آنرا بیک جریب و یا یک فرسنگ تخمین
و ذہن نشین میکنیم - لاکن همین مطلب را ایرانی به
یک پرتاب تیر و یک تفنگ رس معرفی مینماید - این
تعبیرات فقط از اثرات همان خیالات حربیه بوجود آمده که
پیمایش اراضی را نیز به تیر و تفنگ مینمایند - نوک کوه را
در عربی قله و در فارسی "تیغه کوه" میگویند - موقع عاجز
آمدن از تحریر و یا تقریر را در اردو و عربی بدیگر الفاظ
تعبیر مینمایند - ولی در فارسی آنرا "سپر انداختن" میگویند
در جماعت که مردم دوش بدوش ایستاده میشوند - آنرا
در عربی "صف" میگویند - که از صف جنگ ماخوذ است - در
فارسی نیز همین لفظ را که مطابق خیالات شان است -
اختیار کردند - ع
تفرقه بخش صف طاعت نه
گرفتن و گریختن را در فارسی "زدو برد" میگویند -
باقر کاشانی میگوید - ہ
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.
