Page image — the source of record
Machine transcription
۲۳ شعر العجم حصه چهارم
فردوسی در یک موقعی حالات یک مجلس دعوات را چنین می نویسد :- ۵
دیگر باره بستد، زمین داد بوس ؛ چنین گفت ، کین باده بر روی طوس
سران جهاندار برخاستند ؛ ابر پهلوان خواهش آراستند
در آن عصر چنان مروج بود ، که اگر به یادگار کسی شراب می نوشیدند ، زمین را نیز همراه آن می بوسیدند ، علاوه بآن شخص خطاب کنان میگفتند ، که به "یاد فلان" در عقب آن حاضرین مجلس می ایستادند ، طوریکه (در مغرب زمین) درین ایام هم ، همین دستور جاری است ، فردوسی تمام این واقعات را ادا نموده است و اگر همین کیفیت را نظامی می نوشت ، پس طلسم استعاره و تشبیه جام و شراب را می بست و از تحریر این واقعات جزئی صرف نظر میکرد ، در یک قصیده بهاریه "قاآنی" که چند اشعارش این است :۵
یکی بر لاله پا کوبد که می رنگ می دارد یکی از گل بوجد آید که وه وه بوی یار آرد
یکی اینجا گسارد می، یکی آنجا نوازد نی صدآهای و هوی و هی زهر سوئی هزار آید
زهر کوئی صدای ارغنوان و چنگ و نی خیزد زهر سوئی صدای بربط و طنبور و تار آید
یکی بر لاله می غلطد یکی در سبزه می رقصد یکی گاهی رود از هوش یکی گاه هوشیار آید
الا یا ساقیا ! می ده ! بجان من پیاپی ده
دما دم بی خردی ده که میترسم خمار آید
Roughly two thirds of characters agree with a modern printed edition of the same text. Much of the disagreement is editorial, not misreading. Treat the transcription as a finding aid and read the page image before quoting. How this was measured.